Aşk bir saniye…

İçindeki saklı kapı…

Okunaklı bir defter yazısında,
Okunamayan harflerimi yazdım,
Kendi alfabemdeki harflerle…

Alfabeme her gün yeni bir harf yazdım,
Her yeni günde bir harfin anlamını aradım,
Harfler eklendi ard arda,
Ardışık birer sayı oldu sonsuza varan toplamlarında,

Sonsuzluktu kapının ardında,
Kapılar sonsuzdu açılsa da arka arkaya,

Geceler beni seviyorsa…Artık Sorgulamak Yok…

Gecelerle olan birlikteliğim başlayalı çok olmuş, bu gece yeniden farkına vardım. Lise yıllarına kadar gerilere gittim. O zamanları geceleri bilgisayar başında olmak yada tv seyretmek gibi aktivitelerde bulunmuyordum. Yıllar geçtikçe daha faydalı şeyler yapmak gerekirdi belki, ama bakınca kendime gördümki hayatıma sonradan giren ve yer eden teknoloji, almış benden sevdiğim şeylerin bir kısmını : geceleri inat edip bitirdiğim kitapları, dinleyip derinlere daldığım, çok eskilerden kalma hüzünlü şarkıları, onların ruhumdan yansımalarını döktüğüm kağıtları… 60 yapraklı 4 orta defterlere yazdığım günlüğümü…

Ama değişmemiş oturmuş düşünmüşüm çoğu geceler. Sonuçsuz kalan denemelerde, doğal olarak ve değişmez kural gibi. Belki biraz yorumlamalar öğretmiş bana daha az üzülmeyi öğretmiş, ama değişmemiş hüzünlerim yine… Kural gibi… Sebepli sebepsiz, çözülen yada çözümsüz…

Gecelerle oturmak ve arkadaş olmak belki sorun değildi bir zamanlar ama çalışma hayatına başlayınca değişmez kural olmuş bazı şeyler hayatımda, kırılamayan zincirler kurulmuş her bir gece halkasıyla…

Sorgulamayacağım bu gece oturuşumu, hüzünlenişimi ve bu gecenin sabahını…

Uykusuzluktan başım dönsede… Vesahire vesahire….

Karagöl Gezisinden…

Yorumlamalar ve kurbağa seslerine ile ilgili detaylar daha sonra gelecek ama şimdilik birkaç kare burda olsa güzel olacak. Zaten bu aralar işten güçten nefes bile alamadık diyebiliriz. Blogum öksüz kaldı :) Birkaç bomba yazı var aklımda…

[gallery=18]

Yorgun…

Yorgun ve baharlı akşamların,
Geceye yaklaştığı saatlerde, sensizliği hissettiğim bir yürek,
Yüreğinin içinde, orta yerine yakında oturmuş kalmış bir ince sızı,

Baharları gelememiş bir akşamın,
Saatlerinin kayboluşunda bir direniş gibi,
Direnen saatlere karşı yüzmeye çalışan akrep ve yelkovan,

Gözlerinde bir ışık,geceye direnen,
Işıklarını uzatmaya çalışan, Derinlerine doğru… Bir diğeri

Belkide kalbine saplanacak bir ok gibi,
Zehri  sevgi olan her okla yaralanmaya hazır bir yürek…

Yorulmuş şairlerin şiirleri gibi…

Berkant
Ankara  25/04/08-0:17

Senfonal…

Son günlerde yaşam öğretmeye devam ediyor. Devam edecekde Allah ömür verdikce. Ama ilk önce öğrendiğim ama sonralarında kavramaya başladığım gerçeklikler arasında önemlileride var.

Ama yazmak istemiyorum, belkide yazacak gücümde kalmadı. Hüzünlere göm bir geceyi daha…

Tekrarlı süreçlerinde kan,kemik,et ve ruhun…

crowded.jpgYaşamlarımıza bakalım: neler yapıyoruz günlük hayatımızda. Sabah kalkan, öğlen yemeğini yiyen, akşam evine dönen , geceleri uyuyan birer organizma olan bizlere bir bakalım istedim. Bir bakalım istedim ki bu kısa ama tekrarlı süreçlerde neler yaşıyoruz görelim.

Kan, kemik ve et olan bedenlerimizin taşıdığı ruhumuzda neler oluyor bir bakalım istedim. Ama kalemimim gücünün ne bu süreçleri açıklamaya ne de kendi cesedim ve ruhumdan oluşan bu adamı tam olarak açıklayamayacağını biliyorum. Bunu bir kazanç sayıyorum. Kendimi tanımak adına. Kendi çapımda yazmak istedim…

İnsanların hayatında öenmli süreçlerden birisinin etkileşim olduğunu düşünüyorum. Neden diyeceksiniz. Bende size küçük küçük cümlelerde yazacağım, ellerim yürüdüğünce klavyemde. Okuma sabrını gösterirseniz bulursunuz umuduyla yazmaya çalışacağım… Etkileşimlerimizi.

Click to continue reading “Tekrarlı süreçlerinde kan,kemik,et ve ruhun…”

Tori Amos… I dont like mondays.

Pazartesileri seven yok sanırım, bu küçük kızda öyle

TORI AMOS LYRICS

“I Don’t Like Mondays”

[Originally by The Boomtown Rats]

The silicon chip inside her head
gets switched to overload
and nobody’s gonna go to school today
she’s gonna make them stay at home
And Daddy doesn’t understand it
He always said she was good as gold
And he can see no reason
Cos there are no reasons
What reasons do you need to be shown

Click to continue reading “Tori Amos… I dont like mondays.”

İntern et…

Dolanmaktan sıkıldım. Uyuyamıyorum. Ama bu uykusuzluklar anlayış ve tecrübe olarak geri dönüyor. Daha derinlere gidiyoruz. Umarım istikametimiz doğrudur. Allah yardımcımız olsun.