Berkant&Yalnızlık…Beni okumaya vaktiniz varsa…Yaklaşın

Doğuşla başlayan bir hikayemiz var hepimizin. Uzun yada kısa bir zaman geçtikten sonra yaşama veda edişle biten, hikayemizin kısa kısmının sonu. Bu süreçte herkes bir “öz” e sahip. Belki bilinçli olarak belkide bilinçsiz olarak kendimize eklediklerimiz var. Kimi zaman “öz” e ek kimi zaman “öz”e karşı.

Her ne olursa olsun nefes alıp verdikçe etkileşimlerimiz var. Yaşadığımız ortamdan,birlikte olduğumuz insanlardan, uzaklarda öten bir kuş sesinden etkileşimlerimiz.  Kimi zaman olumlu kimi zaman olumsuz. Bu oluşların etkilerini kendimize bakıp dışardan değerlendiremediklerimiz var. Değerlendirdiklerimiz var aklımızla, aklımızın yetmeyip ruhumuzun hissettikleri var iyiliğini, kötülüğünü. “Öz”ü geliştiren yada “öz” e zarar veren her anın bizde bıraktıkları var, aldıkları var. Zaman zaman kontrolümüzde zaman zaman bizden izinsiz  yada bize sormadan kendiliğinden.

Ya hayatı akışına bırakacağız kontrolsüzce akıp gidecek umarsız, nereye gittiği belli olmadan ya da bir yol çizeceğiz : Hedefimizi belirleyip, asla nihayetlendiremeyeceğimiz aşikar olsa da. O yolda yürümek var.

Yolumuzu belirlediğimizi düşünürsek o yolda kimi zaman sapışlar var, sağa sola değişimler var rotada, elimizde olarak yada kendiliğinden…

Ne zaman akılla kontrol edemedik. Ruhumuz bizi uyardı: Yolları düzeltmek var. Ya da bırakıp beklemek kalbin kararmasını, tercih bizim… 

İçimizde hep batan bir sızı var kalp tamamen kapkara olana kadar. Sonra kapkara kalpten bir damla aydınlık beklemek var.  Mutluluk aramak, tatmin olmak, maddi beklentiler var. Hepsini elde etsekde bir damla mutluluk bulamamak var.

Yada karardıkca kalpler ne şekilde olursa olsun, elimize alıp silgileri, gerekli temizliyicileri yıkamak var kalbi… “Kim” yada “Ne” artık ne iz bıraktı ise üzerimizde. Gereklileri bırakmak, bize batan tüm dikenleri çıkartmak, etrafında yarattığı karanlık delikleri silmek var… İzi kalsada…

 Hayata karşı bir refleks var içimizde, kimi zaman bu refleksler bizi itsede karanlıklara…. “Öz” ü hatırlayıp, “öz” e dönmek var…

Her ne kadar mücadele zorda olsa, tüm dağlarla savaşmak gereksede, yılmak yok ölmek var… Yakalamak var ötesini her ne kadar korkutsa da,  inanmak var, güvenmek var…

Beklemek var hep…. Hep var olan oluşumuza dönüşümüzü…

Deneme… Berkant. 04:47  Serinleten bir sabah esintisi sayesinde… 24/06/07/Ankara

Hangi Kategoride: Yazılarım