Ä°stanbul’da sevgiyle karışık…
Ä°stanbul’u geçen haftaki ziyaretimde trafik boÄŸucuydu katlanılmaz bir hal almıştı. Randevularımdan bazılarını iptal etmek zorunda kaldım. PerÅŸembe gecesi uzun süredir görmediÄŸim bir arkadaşımı görmek için çıktım yola, 40 km yol gittikten sonra onunla buluÅŸtuk, beraber çay içtik biraz muhabbet ettik o da aldatılış hikayelerini anlattı bana. Bende onunla tecrübelerimi paylaÅŸtım: BoÅŸver dedim yalanlara üzülmenin alemi yok. Gerçekse zaten olurdu…
Ä°lerleyince saatler Ä°stanbul’da yolların boÅŸ olmasını fırsat bilip biraz dolanayım dedim. YaÄŸmur ÅŸiddetli yağıyordu, yollar yalnız sayılırdı Ä°stanbul için. Yakınlarından geçerken “Yalan Merkezi”nin hatıralarım canlandı. Åžehrin kötülükleri aklıma geldi, sevgi yaÅŸamıyor bu ÅŸehirde dedim. YavaÅŸ yavaÅŸ ölüyor deÄŸerler dedim. Bir yandan da haksızlık ettiÄŸimi düşünüyordum. Çünkü o ÅŸehirde herÅŸey var kötülüğün en uç noktası ve doÄŸası gereÄŸi eÅŸyanın iyiliklerinde uç noktaları.
Bu düşüncelerle seyrederken E-5 üzerindeKartal’dan Kadıköy’e doÄŸru Kozyatağında bir karaltı gördüm sol ÅŸeridin sol tarafındaki küçük cepte. Korktum biraz kimdir bu diye önüme atlar filan yavaÅŸladım. Sol ÅŸeritte duranın geceleri yolda yaÅŸayan birisi olduÄŸunu düşündüm. Ama baktığımda manzara farklı idi. ÇoÄŸu zaman insanların bile deÄŸer görmediÄŸi yurdumda, bir bayan araba tarafından yaralandığı muhtemel bir sokak köpeÄŸinin başını okÅŸuyordu. Gece o saattle korkmamış arabasını parketmiÅŸ saÄŸ ÅŸeride hayvancağızın yanına gelmiÅŸ ona moral vermeye çalışıyordu. Belliki yaralı köpek zor durumdaydı. Bir yandan insanlara verilen deÄŸeri düşündüm, bir yandan da zor durumda kalan bir canlıya yardım eden o bayanı takdir ettim. En azından sadece bu yönünü. Umarım o sevgisi tüm hayatını kaplamıştır.
Yani sevgi ölmemiÅŸ henüz… Ama can çekiÅŸmekte…
Hangi Kategoride: Ana Sayfa
Yorumlamak ister misiniz ?
Yorum yapmak icin siteye giris yapmak gerekli