Üzüntü…
Üzüntüler hayatımızın vazgeçilmez birer parçası olmuş. Onlardan kurtulmak için ne kadar hızlı koşarsak koşalım kaçamıyoruz. Kemik görmüş aç köpekler gibi peşimizden koşuyorlar. İnsanız tabiki nefesimiz kesiliyor ve ısırıyorlar paçamızdan yada nerden yakalarlarsa işte.
Sebepleri çeşitli olabiliyor. Bunları ne ben açıklayabilirim nede başkası. Herkesin üzüntüye yakalanması başka başka…
Her ne kadar hayata negatif bakan bir insan olsamda hayatın mutlulukları da var. ( Hoş hiç te negatif bir adam değildim ama yaşadıklarım beni biraz zorladı 
) Acılar bizim peşimizden koşarken, mutluluğun peşinden koşan da biz oluyoruz. Ama biz ne kadar aç olursak olalım nefesimiz yetemeyebiliyor. Yakalayamayabiliyoruz. Siyasi slogan gibi olacak ama durmak yok yola devam. Aramaya devam elimizdekilerle mutlu olmaya çalışmaya devam.
Hep mutlulukları yakalamanız, bazen farkında olmadan acıların ve ısırılmışlıkların, kocaman gülümsemeniz dileğiyle…
Yüreğimdekilerden, ne eksik ne de fazla, ne de farklılaştırılmış…
Berkant…
Hangi Kategoride: Yazılarım
Loading ...
Yorumlamak ister misiniz ?
Yorum yapmak icin siteye giris yapmak gerekli