Berkant&Yalnızlık…Beni okumaya vaktiniz varsa…Yaklaşın

Eski yazdıklarımı okumaya başladım bu aralar. Neler yazmışım neler. Bu da “X” ne demekse. Ama enteresan bir yazı olmuş . Hep bir arama modum var sanırsam. Buyrun :

X

Olumlu düşüncenin sınırlarını zorlayan yaklaşımların limitlerinde dolaşan bir gezgindim ben. Hep arayan araştıran bulamadan umutsuzluğa kapılmayan

Uzay bir ekrandı izlediğim sürekli ; insanlar test olmaya yarayan yaratıklar yaratılmışlar…

Hep bir sessizlik vorteksinde yaşamak istemiştim ama hiçbir zaman öyle bir yer bulmadım. Ama umudumu da kaybetmedim.

Uçan kuşun kanadını kırık görsem öyle üzülürüm ki kuş bile yanıma gelir beni teselliye çalışır sanki kırılan benim kollarım .

Hep düşündüklerim ve hep yapamadıkların oldu hep yaptıklarımla ve hiç düşünmediklerimle beraber .

İyi ki diyorum kimi zamanlara. Mantıksızlıklarımdı ama nedense iyi oldum seslerde .

Dağın bir kenarına bağırdım adımı, bütün sesler kayboldu duvarlarda, aradım adımı dağlarda ki mağaraların diplerine indim, magmaya dek sesim oradaydı yankılanıyordu, ateşte hala yok olmamıştı

Kim bilir seni bekliyorlardı kendimi duymamı sesimi alıp gelirken: Kendi

koridorlarımdan geçiyordum Ama geldiğim yerde değildim.

Bir çöl dibi kayasıydı girerken şimdi açmıştı çöl çiçekleri, dağ eğilmiş ağlıyordu bana

Hayat boyu kalacaktım orda ancak izin yoktu boş yaşamaya,

Hadi artık yeni arayışlara.

Berkant

Mart,2001