Uzun bir süre, ‘güzel hayat başlamak üzere’ diye düşündüm. Gerçek güzel hayat! Ama hep bir engel vardı önde. Öncelikle yapılması gereken birşey; bitmemiş bir iş; tamamlanması gereken bir hizmet; ödenecek bir borç… Hemen sonra güzel hayat başlayacak. Sonunda uyandım ki, hayat zaten bu engellerden ibaretti.…
Sanki her gece oluşuna yaklaşınca Oluşularımı hatırlıyorum yanlızlıga dair Bu yanlızlığı yenemeyeceğimi bile bile Yine gözyaşımı denizle kavuşturuyorum Hüznü yine seviyor, yine yeni hüzünlerime kavuşuyorum
Bir hedefimiz var…. En güzeller için en iyisini yapmak. En güzeller kimler mi ? Aklınıza geldiği gibi değil inanın bana. En güzeli sizin bugüne kadar bildiklerinizden değil. En güzelini yarışmalarda seçemezsiniz, aday bile olmazlar. Bu yüzden size bırakıyorum kavramın altını dolduracak kelimeleri. Artık nasıl doldurursanız.…
Bu gece… Gecelerimden biri yine… sabaha dogru yürüyen saatlerinden arasında kaybolmadan dolaşmaya çalışıyorum Yeniden farkına vardım. Ben bir romantiğim 🙂 E peki şiirlerim ne zaman dönecekler yeniden yenilenen bana. Özlemlerim aşkımı kendinde kavurmaya başladığı zaman herhalde. Yahu berkant tamam yaattt artık..
Bir akşam üstü karalamak zamanı gelmişti yine. Yine beklemeye başlaştım sessiz saatlerin gelişini. Sessiz saatler geldiğinde zaman işte bu satırları yazmayı söyledi bana. Kendi hikayemi yazmanın zamanı gelmişti. En azından bir bölümünün başlangıçını. Tetikleyiciliğinde dertli şarkıların ellerim klavyenin harflerinde gezinmeye başladı. Bir gece vaktinin bitişini…
