Sık sık uykularım kaçmakta, hatta neredeyse hiçbir gece diğer insanlar gibi yatağıma gidip uyuyamıyorum. Bu günde ekstra bir durum olarak uykum kaçtı, sabaha karşı uyuyamadım. Gezindim durdum internet aleminde yazmak istediğim konular vardı, ama yazamadım. İnsanın bir blogunun olmasıda sorun yahu. Yazı yazmak istiyorum ama…
Konuların aklıma gelmesi sanki uykumuzun gelmesi gibi birşey sanırsam. Uyumaya çalışırsınız da yatağa girene kadardır uykunuz. Girince kaçıverir sonra da dön dur. Benimkide aynen öyle oldu uzanmıştım ve uyumaya çalışıyordum ama birden aklıma birşeyler geldi, bunları yazmalıyım yoksa unutacağım dedim içimden ve yerimden kalkmadan laptopuma…
Ankara’ya ilk kar düştü saat 01 sıralarında, zayıf zayıf yağmakta idi. Saat 2 civarlarında biraz hızlandı ve yağdı yaklaşık 2 saat boyunca ince ince. Ben yine bilgisayar başındaydım. Özlemişim her yeri kaplayan bu beyaz örtüyü. Şİmdi baktım 10 cm kadar kaplamış her yanı kar, eskisi…
Bu aralar cep telefonlarım kulağıma yapıştı. Sürekli birşeyleri organize etmeye çalışıyorum. Bunların çoğu işimle ilgili olanlar ve işler yetişmiyor aksaklıklar cıkıyor. Zamanı yönetmek gerçekten zor iş. Bazen telefonla konuşurken veya ekrana bakarken artık konuşmalarım ve yazılarımın anlamsızlaştığını hissediyorum. Artık yeter diyorum dinleneyim biraz ama dinlenme…
