Bir yılı daha geride bıraktık olağanca hızıyla, Nasıl geçtiğini yine anlayamadık. Yeni diyebileceğimiz bir çok olayı geride bırakarak. İnşALlah önümüzdeki yıl bu senemizden daha güzel, daha gönlümüze göre geçer. Pişmanlıkların az, keşkelerin yok olması dileğiyle … Berkant
Koca bir labirent var gözlerimin önünde, yükselen duvarlar iki yandan birden… İlerde görünen ufak bir ışık ama belliki kapandasın belli ki bir yere varmayacak ışıklar…. Belki aç olan midemize bir parça peynir bulmak için koşmaya başlayacağız. Sonra dönemeçler geçtiğin yollardan bir daha geçişler olacak… Sonuçta…
Siteme yapılan saldırıdan dolayı bir süre kapalı kalmak zorundaydı. Anlam veremedim, yorum yapmıyorum. Yakında güncemin tarzınıda değiştireceğim. Teşekkürler…
Hayat deli bir nehir gibi akıp giderken, sahipleniyoruz kendi kendimize sendromlarımızı. Ama güzel bir söz var geçenlerde ögrendiğim. “Kader son sözü söylediğinde bütün diller susar” . Bu sözü okuma hikayem bile saatler sürecek felsefe tarzı yazılar yazdırabilir. Ama zaman geçiyor.Vakit yok kaybedecek… Diller sustuğunda bir…
Üzüntüler hayatımızın vazgeçilmez birer parçası olmuş. Onlardan kurtulmak için ne kadar hızlı koşarsak koşalım kaçamıyoruz. Kemik görmüş aç köpekler gibi peşimizden koşuyorlar. İnsanız tabiki nefesimiz kesiliyor ve ısırıyorlar paçamızdan yada nerden yakalarlarsa işte. Sebepleri çeşitli olabiliyor. Bunları ne ben açıklayabilirim nede başkası. Herkesin üzüntüye yakalanması…
Derinliklerine mavi olmak olabildiğince.. Meditasyon renkleri gibi sakinleştiren ve güven veren… Maviliklerinde fırtınalı, Fırtınaları bilen… Fırtınalarından sonra açık ve durgun… Durgunluklarında deli eden… Bir mavi hikayesi, Duvara sürülüp geçilemeyenlerden…. Berkant… Ankara, Dağınık evinde, bir Şehr-i Ramazan gecesi…
Çok yoğun bir yaz dönemi geçirdim hatta adam akıllı bir tatil yapamadım. Bunun konuyla alakası yok. Ama konuşan ağaçlarda dahil hissedişlerim var. Kimi zaman insanlar suskun olsa da bildiklerim var. Yoruldum hissetmekten. Her ne kadar hissetmeyi sevsemde…
Ben merkezli olmak sadece kendine değil diğer insanlarada zarar veriyor. Bu yazıda hoşuma giti bazı bölümleriyle paylaşmak istedim. İSTANBUL -OZEL- Türkiye Gazetesi Yazarı Betül Altınbaşak’ın; bu haftaki konuğu Prof. Dr. Nevzat Tarhan. Pazar Kahvesi köşesinde Altınbaşak’ın sorularını cevaplandıran Nevzat Tarhan, “Ben” merkezli olmak, zevke düşkünlük…
Gece gene uyuyamadım. Diğer geceler gibi. Bazen kendi kendime soruyorum sebeplerini ama bir türlü normal insanların yakaladığı düzeni yakalayamadım. Gündüz sabah erken kalk işine git. Sıradan şeylerle yaşa. Sıradan duyguların ve sıradanlıkların olsun herşey sıradan… Yaşam tarzımın bana birçok dez avantajı oluyor ama bir türlü…
