Pazar sabahı uyandığımızda haberi almamızla hepimizin morallerinin bozulması aynı anda oldu. Yorumlamalar yapılıyor, tartışılıyor. Diğer yandan da tüm bunların dışında ocaklara düşen ateş var. Anaların babaların yanan bağırları var. Ya benim evladım olsaydı seslerini duyar gibiyim. Her yönüyle tasvip edilecek bir durum değil…. Terörü lanetle…
Misafir ağırlamayı ve arkadaşlarımla zaman geçirmeyi seviyorum. ALlah eksikliklerini vermesin. Teknolojiden faydalanmamanın sıkıntılarını da çekebiliyorum. Başıma bu durum (aşağıda)geliyor ama ALlah a şükür üstesinden gelmeyi başarıyorum . Arkadaşlar gidip de evinizle başbaşa kaldığınız zaman mutfak resimdeki gibi olabiliyor: Tezgahın üstü dolu masa dolu ve en…
Bu aralar cep telefonlarım kulağıma yapıştı. Sürekli birşeyleri organize etmeye çalışıyorum. Bunların çoğu işimle ilgili olanlar ve işler yetişmiyor aksaklıklar cıkıyor. Zamanı yönetmek gerçekten zor iş. Bazen telefonla konuşurken veya ekrana bakarken artık konuşmalarım ve yazılarımın anlamsızlaştığını hissediyorum. Artık yeter diyorum dinleneyim biraz ama dinlenme…
İşler yoğunlaştı: her gece sabah ama yetişmiyor. Ne zaman dinleneceğiz. Yemek yemeyi bile unutmuşum. Bir koltukda… kaç karpuz acaba. ben yatıyorum artık.
Bir şiir istiyorum bu gece, Zorlamaları olmayan içinde, Bir gece istiyorum bu gece bitmeden, İçinde gece gibi bir gece olmayan… Bir istek var içimde bu gece, Ne istediğini bilmeyen… Ne istediğimi bilmek istiyorum bu gece, Ulaşılmazları olmayan… Bu gece istiyorum yine… Sabırsızlıklarım olmayan… İstiyorum… İstemeden…
Haberi okuyunca hoppalaaaa dedim 🙂 Bi bu eksikti… İyice koptuk bence… Bilmiyorumda ben bu haberi okurken koptum. Ama amaç güzel. Tasarımcı Koki-woong tarafından yapılan, klozet şeklindeki ev, Güney Kore’nin başşehri Seul’ün 40 kilometre güneyindeki Suwon’da yer alıyor. 11 Kasım’da tamamlanmış olacak evin sahibi ise Dünya…
Gene duramadım gezinirken hoşuma giden sözleri ekleyeyim dedim. Yatarken bile rahat rahat yatamıyorum… Ama olsun seviyorum….
Kanepeme uzandım duramadım sörf tv ve okuma aksiyonlarım paralel vaziyette devam ediyor düşüncelerimde tabiki. Ve sirius uydusundan Dubai’nin hüzünlü şarkılarını dinliyorum. Hüzün hiç değişmiyor o da anlatıyor sanki sevgilisinden ayrıldığını, sanki aynı yakarışlar:yalanlar dolanlar.. Arapça olsada hissediyorum sanki. 🙂 Ama şimdi de başladı arkadan darbuka…
Ramazan arkasından Ramazan Bayramı derken, bir dinlenme sürecini geride bıraktık. Yeniden hızlı ve çok çalışma dönemleri başladı. Şİmdiden başladım hazırlıklar yapmaya. Geçtiğimiz süreçte güzel değerlendirmeler yapma fırsatı buldum. İyi geldi bana:) Hoş bayramda eş, dost, akraba ziyaretleri derken ne uykuya ne de dinlenmeye fırsat bulamasamda…
