Arşiv

Ekim 2007

47 yazı

12 Şehit… Ocaklara Ateş Düştü…

Pazar sabahı uyandığımızda haberi almamızla hepimizin morallerinin bozulması aynı anda oldu.  Yorumlamalar yapılıyor, tartışılıyor. Diğer yandan da tüm bunların dışında ocaklara düşen ateş var. Anaların babaların yanan bağırları var. Ya benim evladım olsaydı seslerini duyar gibiyim. Her yönüyle tasvip edilecek bir durum değil….

Terörü lanetle kınıyorum keşke elimde daha fazlası gelebilse, ama maalesef derin bir konu ve bireysel olarak tepkimden başkası gelmiyor elimden. Allah rahmet eylesin onlara. Onlar sayesinde biz burada rahatız.

Benim hissettiğim ve algıladığım, maalesefki bu tarz eylemler başka büyük manevraların birer parçası. Herşey olabilir: bu tarz eylemlerle başka bir yöne ükeyi sürüklemek ve kendi hesaplarının bir parçası olarak galeyana getirmek, yükselmeye başlayan ekonomi egrimize sekte vurmak, bu coğrafyada huzuru bozup muhtemel rakibi olarak gördükleri  ülkemizin kan kaybetmesine yol açmak. Bunlar zaten konuşuluyor… Akıllı olmak ve iyi kararlar vermek lazım.  Allah vatanımıza milletimize zeval vermesin. Bir daha aynı acıları yaşatmasın.

Cumartesi Gecesi…

Misafir ağırlamayı ve arkadaşlarımla zaman geçirmeyi seviyorum. ALlah eksikliklerini vermesin. Teknolojiden faydalanmamanın sıkıntılarını da çekebiliyorum. Başıma bu durum (aşağıda)geliyor ama ALlah a şükür üstesinden gelmeyi başarıyorum .

Arkadaşlar gidip de evinizle başbaşa kaldığınız zaman mutfak resimdeki gibi olabiliyor: Tezgahın üstü dolu masa dolu ve en kötüsü hepside kirli. Eğer bu bulaşıkları bir hayırsever gelsin yıkasın diye beklersem mutfak girilemeyecek bir kokuya sahip olabilir diye düşünüyorum.

Sonrada bir durum değerlendirmesi yapıyorum. İşe nerden başlayacağıma karar vermek için ama en güzeli

topyekün bir savaşa kalkmak ve tüm cephelerde düşmanın kökünü kazımak. Kurtarıcı olarak elektirik süpürgesi açılıyor ev süpürülüyor. Sonra eşyalar yerine kaldırılıyor. Kirli çamaşırlar makineye atılıyor. Bir taraftan bunlar olurken perdenin düşen kornişini tamir ediyorum. Bilgisayarımda mesajlar geliyor…

Bi ara bunalıyorum yeter diyorum. Sonra sabır diyorum. Bitmedik iş dünyada yok yavaş yavaş olur diyorum. Mutfaktaki savaş bir ap ayrı alsana bir bulaşık makinesi ama inat

edip almadığım için ellerimden öpecekler. Masayı toparlıyorum, tezgahı toparlıyorum sonra da yıkamaya hazır hale getiriyorum. Ankara’da sularda hiç kalmadı herhalde su da çok az akıyor ama çarek yok bu iş yapılacak. Sıcak su ve bilindik köpük ve durulama aşamalarından sonra bu işde bitiyor. Ama temiz bulaşıklar sığmıyor ek yapıyorum 🙂

Sonrada çamaşırları asıyorum. Arada da yemek pişirmeye çalışıyorum. Onun ön hazırlıkları var. Mutfaktaki işim bittikten sonra artık bakmaktan rahatsızlık duymadığım bir görüntü var.

Yemek yapmak için gerekli malzemeleri hazırlıyorum ve akşam yemeği pişerken kendimi de temizliyorum. Son olarak. Ooohh temiz temiz yemegimi de yiyorum. Şimdi işe başlama zamanı. Oturuyorum bilgisayarımın başına yeniden planlarımı yapıyorum.

Biraz ev hanımı blogu gibi oldu 🙂 Ama tam da sayılmaz. Kendime de güldüm… Başkada birşey yazmayayım artık. Olmazzz…

Devamını oku →

Organize olalım :)

Bu aralar cep telefonlarım kulağıma yapıştı. Sürekli birşeyleri organize etmeye çalışıyorum. Bunların çoğu işimle ilgili olanlar ve işler yetişmiyor aksaklıklar cıkıyor. Zamanı yönetmek gerçekten zor iş. Bazen telefonla konuşurken veya ekrana bakarken artık konuşmalarım ve yazılarımın anlamsızlaştığını hissediyorum. Artık yeter diyorum dinleneyim biraz ama dinlenme moduna geçemeden yeni işler yada özel hayat aklıma geliyor. Burada teknolojiyi kullanıp beynim TV ile uyuşturuyorum ancak bundan sonra uyumak ve biraz olsun dinlebilmek mümkün oluyor. Bir de sabahları şöyle civa gibi yataktan fırlayabilsem süper olacak ama ona henüz ne teknolojik ne de başka bir yolla çözüm bulamadım. Geceleri sevmeye devam ve de az uyuma 🙂

Ama artık eskisi kadar genç değilim. Gençlik değerli hazine. Filan falan derken… Uçusa geçtim ben hadi gidip biraz uyuşturayım kafayı uyuyalım…

Her gece sabah…

İşler yoğunlaştı: her gece sabah ama yetişmiyor. Ne zaman dinleneceğiz. Yemek yemeyi bile unutmuşum. Bir koltukda… kaç karpuz acaba. ben yatıyorum artık.

İstiyorum Bir Bekleyiş Sonu olan

Bir şiir istiyorum bu gece,
Zorlamaları olmayan içinde,
Bir gece istiyorum bu gece bitmeden,
İçinde gece gibi bir gece olmayan…

Bir istek var içimde bu gece,
Ne istediğini bilmeyen…

Ne istediğimi bilmek istiyorum bu gece,
Ulaşılmazları olmayan…
Bu gece istiyorum yine…
Sabırsızlıklarım olmayan…

İstiyorum… İstemeden olanların , isteklerim olmasını…

🙂

Berkant…

İnsan Yaşayacak Klozet…

Haberi okuyunca hoppalaaaa dedim 🙂 Bi bu eksikti… İyice koptuk bence… Bilmiyorumda ben bu haberi okurken koptum. Ama amaç güzel.

Tasarımcı Koki-woong tarafından yapılan, klozet şeklindeki ev, Güney Kore’nin başşehri Seul’ün 40 kilometre güneyindeki Suwon’da yer alıyor. 11 Kasım’da tamamlanmış olacak evin sahibi ise Dünya Tuvalet Birliği aktivisti, Güney Koreli Sim Jae-Duck. Dünya Tuvaletler Birliği, Dünya’da tuvalet temizliği ve arıtma meselesi konusunda mücâdele ediyor.

Bir kaç söz… Hoşuma gidenlerden..

Gene duramadım gezinirken hoşuma giden sözleri ekleyeyim dedim. Yatarken bile rahat rahat yatamıyorum… Ama olsun seviyorum….

Devamını oku →

Murathan Mungan’dan …

Uluslararası Hüzün…

Kanepeme uzandım duramadım sörf tv ve okuma aksiyonlarım paralel vaziyette devam ediyor düşüncelerimde tabiki. Ve sirius uydusundan Dubai’nin hüzünlü şarkılarını dinliyorum. Hüzün hiç değişmiyor o da anlatıyor sanki sevgilisinden ayrıldığını, sanki aynı yakarışlar:yalanlar dolanlar.. Arapça olsada hissediyorum sanki. 🙂

Ama şimdi de başladı arkadan darbuka sesiyle neşeli şarkılar. Hayat her yerde aynı… Kızın ismini bilmesemde güzel söylüyor walla… Yürü be kızım kim tutar seniiiii….

Yeniden Başladık…

Ramazan arkasından Ramazan Bayramı derken, bir dinlenme sürecini geride bıraktık. Yeniden hızlı ve çok çalışma dönemleri başladı. Şİmdiden başladım hazırlıklar yapmaya. Geçtiğimiz süreçte güzel değerlendirmeler yapma fırsatı buldum. İyi geldi bana:)

Hoş bayramda eş, dost, akraba ziyaretleri derken ne uykuya ne de dinlenmeye fırsat bulamasamda olsun güzeldi. Blogumla ilgilenemiyorum ona canım sıkılıyor bu yorgunluktan yazamıyorum. Sonrada yazacaklarım aklımdan gidiyor…

Yasıkk