Yemyeşil Bir Deniz Gözlerin – İlhan İrem…
Bir istek geldi gece dışarda arkadaşlarımla otururken, kırılamayacak bir istek, Hemen yerine getirelim istedim. Uyumadan.
Sözler :
Yemyeşil bir deniz
Senin gözlerin
Ne bir sandal
Ne bir ada
Boğuluyorum
Bir istek geldi gece dışarda arkadaşlarımla otururken, kırılamayacak bir istek, Hemen yerine getirelim istedim. Uyumadan.
Sözler :
Yemyeşil bir deniz
Senin gözlerin
Ne bir sandal
Ne bir ada
Boğuluyorum
Televizyonda sürekli izler olduk artık. Arabaların camları kırılarak içinden birşeyler çalınıyor. Bu durumla karşılaşmayan kalmayacak sanırım. Hırsızlık olayları artık ayyuka çıkmış vaziyette ama her ne hikmetse bir türlü beklenen yapılamıyor. Huzur sağlanamıyor.
Gelişmiş toplum oluyoruz ya her halimizden belli olmaya başladı. Hollanda’da insanlar araçlarının kapıların açık bırakmaktalarmış bazı yerlerde, sebep camı bari kırmasınlar amaçları arabayı çalmak değil zaten baksın arabanın içine birşey yok sonrada gitsin.
Geçtiğimiz iki ay içersinde benim arabanın kelebek camını 2 defa kırdılar. Yöntem ve amaç aynı arabada değerli birşey varsa çalmak. Yani 2 ayda 2 def, Allah daha fazlasından korusun… Can sıkıcı ve moral bozucu bir durum. Tek teselli olduğum konu geçen sefer kırdıklarına yerine orjinal değil daha ucuz yan sanayi cam taktırmış olmam 🙂
Bugün arabamı park ettim çok da izbe olmayan bir yerde, geldiğimde polis ekipleri ordaydı. Olanlardan habersiz ve üstüme kondurmayarak yanlarından geçtim arabama doğru. Birde baktım arabanın arka kelebek cam kırık. Şikayetçi olmak için gittim en azından böyle bir tepki vereyim istedim. Adamların bulunacağı yok zaten. Bulunsada salıverilecekler. Kaskoyuda bozacak değiliz o kadar hasar için, genede rapor tutturdum.
Aşayişi sağlayan arkadaşlar da mutlu değil bi dünya formalite iş yapmaktan, onlarda sıkıntılı çeşitli problemleri var çalışma koşulları ile ilgili, sayıları ile ilgili , ben hiç memmun değilim arka arkaya olan bu huzursuzluk verici durumdan…. Bir de işin enteresan tarafı eğer arabanım başına zamanında gidemezsen, aracı “güvenlik” !!!! dolayısıyla parka çekiyorlarmış. Cam açık ya. :)))). Ondan sonra işin yoksa birde araba ara, taksi tut parkı bul, çekici parası öde… Hayatımız kolaylaşıyor ya modernleştikce…
Ne diyelim, ne yapalım bilemiyorum ki. Çare nedir 🙂 Cama yazı yapıştıracağız herhalde “Arabada Laptop Yok”, bu seferde niye yok diye kıracaklar 🙂 , yazmasak arıyorlar, camı kırarak. ALlah beter etsin bu soysuzları…
Şehiriçi için özel bir araba almak lazım zırhlı,kırılmaz camlı, ne olmaz ne olmaz….Dünya burası…
Arabalarınızda birşey bırakmamanızı öneririm… Ankara’da bile… Şimdilik , bu gidişle pek yakında köylerimizde de….
(Bir de amne hizmeti yapıp cam tamircilerinin numarasını mı yazsam acaba… )
[poll=15]
Bu kısma yani aşağıdaki kısma bugünkü maceramızı yazacağız……
Yukardaki kısım
Neden şimdi deil. Her tarafım agrıyor…..
Yazmak istedim buruk birşeyler ama arefe gecesi yazmak istemiyorum….
Günler nasıl gelip geçti anlamadım wallahi…
Daha yeni Ramazan Bayramındaydık. Kurban Bayramı geldi, hoş geldiiiii….
Herkese hayırlı bayramlar diler, en güzel şekilde geçirebilmenizi temenni ederim. Bayramda sevdiklerinden uzakta olanlara da sabırlar diliyorum….
Dikkat edinde elinizi, diğer yerlerinizi kesmeden kazasız belasız bir şekilde geçiri Kurban Bayramını. Muhtemel bir “Tosun Yıkma Vakası” beni bekliyor, bende dikkatli olmalıyım… Lafı uzatmayayım iş çokkkk….
“Herkese Hayırlı, Huzurlu, Mutlu Bayramlar……”
Bu gecede başka bir site için sabahladım. Halbuki gündüz ki tempodan son derece yorgun düşmüştüm. Dinleneceğim diye geldim eve ancak gaza gelmiş bir halde olduğumdan duramadım ve çalışmaya devam ettim.
Herneyse diğer siteminde biraz elini yüzünü düzettim. Trafikle ilgil olarak yazılarımı da orda yayınlamayı planlıyorum. Gerekli, Hocalarımdanda destek alacağım inşAllah.
Bugün yaklaşık 1 ton kadar malzemeyi taşıdık. Hem işci hem de sahibi olmak… Keyifli, çalışmak keyifli ve güzel. Bende bir graiplik yok sanırsam çalışıp birşeyler yapınca mutlu oluyorum.
Unuttum banka havalelerini ayarlamalıyım…..
Eve geldiğimde saat sabah 4:30 sularıydı ve o saate kadar çalıştık. Artık baş dönmesi gibi garip bir halet i ruhiye var. Ne olduğuda belli değil, belkide acıkmış olmalıyım diye düşündüm ama yiyecek birşeyler bulamadım. Ama birşeyler üretmiş olmanın verdiği keyifle idare ediyorum kendimi.
Birde eve geldiğimde, dolduramadığım doğalgaz kartım nedeniyle kapanmış bir kombi, soğumuş bir ev buldum. Bu konudada projelerim var ama zennetmiyorum ki yetkili makamlara ulaşalım ve anlatalım. Onlarda yapsınlar. Dikkat etmekten ve çok para kazanıp doğalgaz saatine çok doğalgaz yüklemekten başka çare yok sanırsam. O da kısmet artık.
Halen kabanla oturuyorum, pijamalarımı giyince soğuktan titrememek için.Belkide yazıyı yazerken bile saçmalıyorumdur. Aslında dünkü imrenme yazısına aldığım eleştirileri cevaplamak istiyordum ama artık olmaz 🙂
İyi sabahlar olsun tüm dünyaya…
Berkant
Hayvanlar aleminde av ve avcı arasındaki ilişki bakın nasıl değişmiş. Annesini yemek için avlayan yırtıcı, öldürdüğü annesinden doğan yavruya annelik yapmakta…. Onu avlarken de amacı zaten son derece masum, açlığını gidermek… Dünyanın sonu gelecek 🙂 ., İbret bence, almak lazım. Bugüne kadar izlediğim iyi videolardan. Ben kainatı saran sevginin kırıntılarının yansıması olarak görüyorum…. Bu sadece benim yorumum tabiki…
Geceyarısını biraz geçmekteydi, bilgisayar başında otururken sigaramın bittiğini farkettim. Kalktım bilgisayarımın başından ve arabaya doğru ilerledim, canımda sıkkın, biraz hava almayı umut ederek bindim arabama. Bekledim motoru çalıştırma tuşuna bastıktan sonra bir kaç sn. motor biraz titredi ve çalıştı… Motorun ısınması gerekliydi hava buz gibi, biraz zaman verdim ona alışması için havaya çoğu zaman bana verilmeyen zamanlardan…
Sonra 1.vites ve devam yola doğru, sokaklarda kimseler yok… Ana caddeye gitmek için ara sokaklarda dolaştım kestirmeden çıkmak yerine…Hatta eski arkadaşlardan birinin kapısının önünden geçtim…
Kararsızdım dolaşsam mı yoksa hemen bir paket sigara alıp dönsem mi? Yolun sonundaki dönüşte, daha fazla devam etmeyip eve dönmeye karar verdim. 1 km yukardaki kuryemişci dükkanına kadar sürdüm, kapıda insanlar vardı, genç bir çift, birkaç taksi şöförü. İstediklerimi söyledim, tezgahtar hazırlarken yanımda duran genç çocuk bana elindeki meyveden ikram etti, “muşmula meyvesi abi” dedi, “çekirdeklerini ve şu kısmı yeme gerisini ye, tadı çok güzel” sonra o alacaklarını aldı, tezgahtar “poşete koyayımm mı” diye sordu aldıkları için, “hayır” dedi, “yolda gide gide yiyoruz biz” dedi ve çıktı dükkandan, bende alacaklarımı aldım ve çıktım.
Sonra baktım arkalarından karı-koca kolkola soğuğa aldırmadan yürüyorlar, uzaktan seyrettim biraz onları, mutlu oldukları hallerinden belliydi, Allah daim etsin mutluluklarını dedim içimden. Mutlu olmak için arabaya ihtiyaçları yoktu, eve ihtiyaçları yoktu, aldıkları çerezler ve kolkola yürümek ve etrafı izlemek onlara yetiyordu. İllaki sıkıntılar vardı, illaki vardı birşeyler ama onlar inat etmişlerdi. Yada ben onlara bu manaları yüklemiş olabilirim. Her ne olursa olsun, onlar bende yankılandı, içimde hüzünle karışık bazı duygular uyandırdı.
Arabayla yanlarından geçerken, şöyle bir baktım ve onların bende yankılanan sevgilerine ve mutluluklarına imrendim, Allah daim etsin, herkese nasip etsin.
Bende yankılandığı gibi masum, temiz bu sevdaları özledim, özlemeye devam edeğim….
Gece otururken bir logo tasarlayım dedim, geçenlerde hoşuma giden burada da yayınladığım papatya resminden yola çıkarak yaptığım logo 🙂 . Tabi kurumsal kimlik önemli. Yaptıktan sonra bir bu eksikti dedim ama yaptık bir kere…
Hatta birde bu versiyonunu yaptım 🙂