Kesitler…
[youtube K-ZVcLh3FFw]
Doğduğumuzda sesleri anlamaktan bile acizdik. Duyularımızın farkında değil, organlarımızı kontrol etmekten uzaktık… Yazılı kaderimizi yaşamaya başlıyorduk, ilk saniyelerden itibaren karakterimiz, geleceğimiz belliydi aslında. Sadece biz ne zaman nerede onlara ulaşacağımızı ve farkında olacağımızı bilmiyorduk. Yaş orta seviyelere gelince, kanıksanmış acılar, özlemler ve aradan geçmiş yıllarla kendimizi, herkesin kendi sözlüğündeki cümlelerle hayatı yorumladığı bir dünyada buluveriyoruz…
Bir koşturmaca bir hengame nelerin nasıl geçtiğinin farkında olmadan,
Bazende kendimizi ifade etmekte zorlanacağız ve alimlerin sözlerinde dalıp gideceğiz
Mevlanın ‘dediği : “Uğraşma boşuna, Seni ancak gördükleri ve duydukları kadar anlayacaklar. Kimse, bir sen daha olamayacak bu dünyada. Kimse tam anlamıyla sende seni bulamayacak. Gücün yetmeyecek herhangi bir icat edilmiş dilde kendini tam anlamıyla anlatmaya, Gördükleri ancak kendi anladıkları kadarı olacak…” sözü gibi.