Kategori

Yazılarım

48 yazı

Takmatik,Takamamatik…

Ankara’nın yüksek yerlerinden olan Dikmen’de bir iş toplantısındayız. İçeri girerken kar hafif hafif atıştırmaya başlamış. Biz içerden çıktığımızda 1 saat kadar ğeçtiğini farkediyorum 🙂 Sonrada sokakları her yer karla kaplanmış. Sokaklarda arabalar patinaj çekerek yada kayarak ilerliyor. Zeki bir adam olan iş arkadaşımla arabaya biniyoruz. O bana binmeden abi ben giderim sende eve git diyor yollar kötü 🙂 Bende bişi olmaz binelim gideriz arabada kar lastiği var diyorum. Arabaya biniyoruz ve daha otoparktan çıkarken araba kayıyor:) Bir taraftan sinirleniyorum lastiklere nasıl kar lastiği bunlar diye ama anlaşılan kar lastikleri 2 sezondan sonra özelliğini kaybediyor.

Herneyse arabayı iterek yola kadar görürelim sonra nasıl olsa gider diyoruz, başlıyor bir hengame itmeye çalışıyoruz ama nafile arabanın çıkağı yok 🙂 Arada heyacanlı 4 çocuk geliyor yanımıza abi “itelim itelim” diye. Onlar bari eğleniyorlar kardan. Bir taraftan anlatıyorlar biraz önce araba döne döne çarptı adam şoka girdi diye 🙂 Arada da sövüyorlar dolmuşcuya bak nası basıyo …… 🙂 Onlarda fayda etmiyor itme husunda ama bende eğleniyorum onları görünce. Binada oturan iyi niyetli arkadaşımızında yardımlarına rağmen araba çıkmıyor. Allah’tan arkada zincirlerim var. Heyyt diyorum takmatik…

Sol tekere ben takmaya çalışırken, arkadaşımda sağ tekeri deniyor. Sol teker mucizevi bir şekilde cuk diye oluyor. Diyorum takmatik 🙂 Diğer teker biraz eğimli bir yerde kaldığı için burdan çıkartalım arabayı diyoruz ilerde düzeltiriz.

Yola çıkartıyoruz, söküyoruz takamıyoruz, takıyoruz sökemiyoruz , yaklaşık 45 k uğraştık ama ne hikmetse sol tekere cuk diye oturan zinciri sağ tekerimize aynı şekilde monte edemedik 🙂 Takamamatik oluyor oda:) İkisini de takan biz ama biri oldu biri olmadı. Fazla zorlamıyoruz artık soğuktan üşüyüp üst baş çamur olunca…

Herneyse yola kadar çıkıyorum, arkadaşım dolmuşa biniyor bende aşağıda kar buz olmayan bir yere kadar o halde idare edip zincirleri çıkartıyorum.

Maceralı bir akşam 🙂 Ama ne macera… Yolunuz açık olsun,

Atasözleri:Elden gelen…

Atasözlerimiz süper, çünkü çok zaman olaylardan sonra diyorun “atalar boşa konuşmaz”. Bugünde aynısını söyledim yeniden. Elden gelen öğün olmaz o da vaktinde bulunmaz sözünü hatırlayarak.

Bu sözü neden söyledim acaba:) Çünkü kendi elimden gelmeyen bir işi yapmaya kalkıştım, organize ederek katma değer oluşturmaya çalışıyordum, ancak bir işi kendiniz yapamıyorsanız ve de ekibinizdeki insanlar sorumluluk sahibi değilse olay o noktada kopuyor ve “tamam o yapmıyorsa ben yapayım” da rezil bari olmayalım diyerek emeğinizi ortaya koyamıyorsunuz.

Sonuçta birilerine karşı siz sorumluluğunuzu yerine getirememiş oluyorsunuz, sözleri siz vermiş oluyorsunuz. Birçok insan için verdiği sözün değeri olmayabilir ama benim için değerli ve ben sözlerimi tutamadım. Çok basit bir konu ama benim için önemli. Ekibimdeki arkadaşların umrunda olmasada önemli. Şimdi bende karar aldım ve o iş kolundan çekiliyorum taki ben öğrenene yada sorumluluk sahibi ekip arkadaşları bulana kadar.

Öyle işte elden gelene mahmumsanız, durum kötü demektir. Hatta bu stress beni o kadar gerdi ki kolum kasılmaktan acıyor.

Planları gözden geçirme zamanı, ama her durumdan da ders çıkarmayı bilmek lazım. Ben çıkardım ona şükrediyorum.

Sizde eğer başkalarına güvenerek sözler verecekseniz, bir yada birkaç defa düşünün derim ben.

Sinir Hoplatma Tarifi :)

Genelde bayan bloggerlarımız, yemek tarifleri, el işi tarifleri gibi tarifler verirler. Bende bir tarif vermek istiyorum ama bunu zaten dişi olan herkes doğuştan biliyor. “Hoplatmalı, Sinirlendirilmiş Adam Yahnisi”

Öncelikle Malzemelerimizi verelim :

1-Gün boyu gerilmiş ve zaten birçok konu ile boğuşmakta olan bir adam.
2-Bu yazıyı okurken bile kendi kendine içinden “bak bak bak” deme yeteneğine sahip bir dişi.
3-Ortalıkta dolaşan bir ton deli zırvası kitaplardan çeşitli sayfalar
4-Diğer insanlara güvenmeyip her işi kendi halletme şeklinde bir düşünce ( 1 tutam )
5-Modern bir kafaya sahip olma olgusu ile hazırlanmış çeşitli düşünceler ( Alabildiği kadar)
6-Biraz tuz, biraz biber, bir tutam da dolmalık incir 🙂
7-Krem şanti (epeyce beklemiş)

Tarife geçelim : Çok basit: Rahatça her akşam hazırlayıp sunabilirsiniz. Öncelikle “Adam” güzelce bir strese sokulur, çeşitli bahaneler bu iş için yeterlidir, özelliklede “benimle ilgilenmiyorsun”, “bana vakit ayırmıyorsun”, ” çok kıskançsın”, ” ne olacak ojelerimden kime ne”, “bana kim bakacak ayol” gibi kelimelerden yararlanabilirsiniz.

Adam strese girdikten sonra dişiyi göreve alıp yukardaki kitaplardan çıkan bazı düşüncelere “ama olmazki sen yapınca oluyor ben yapınca neden böyle yapıyosun” yada bu tarzda sayfalardan zombileşmiş düşünceleri empozisyona giriyoruz.

Dişi kısa sürede işini bitirdikten sonra, güvensiz bir kaç davranış ve kendi işlerimizi hallettirmek için “adam” ı zorluyoruz. “Adam”a salak muamelesi yapın, beceriksiz muamelesi ile karışık. Sonra iyice bir karıştırıp, modern denilen düşünce serisinden bir tutam ekliyoruz sonra adamın önüne ne yüdüğü belirsiz “kıymalı incir dolmasın”ı “krem şanti” ile servis yapıyoruz. O aradada özellikle damarına basmak için “adam”ın sevmediği ne varsa yapıyoruz.

“Adam” sinir hoplamış vaziyette delirecek ve servise hazır hale gelecektir. Pişirmenize gerek yok.

Hepsi bu. Eğer adam “yerse” sizde yersiniz yok yemezse, sizin bileceğiniz iş.

Piyasada tonla light adam var kız arkadaşı şapur şupur öpülünce kaldıracak onlardan birine yöneliyorsunuz. Onlar için ayrıca tarifler var ama onları ben bilmiyorum. Allah korusun 🙂

Sevgiyle 🙂

Alemde adam görülmesin diye biz ortalıklarda dolaşamıyoruz. Çok atasözü gördüm kendimi 🙂 Offff 🙂

Yazarken …. Entresan tarz oldu. Sürcülü ihsan ettik ise affola 🙂

Yorum Farkı…

Film izlemeyi seviyorum, vakit buldukça da izlemeye çalışıyorum. Evde izlediğim filmler de, divx yada xvid formatları, alyazıları oluyor 🙂 Sinemadakiler gibi 🙂 Altyazıları çeviren arkadaşlardan bazıları kendileri de yorumlar katıyorlar arada altyazılara, arada da sözleri çevirmeye edepleri müsaaede etmeyip 🙂 çevirmiyorlar bunlardan biride haber olmuş süper :))

Devamını oku →

Laptop Kucakta Yazılar…

Konuların aklıma gelmesi sanki uykumuzun gelmesi gibi birşey sanırsam. Uyumaya çalışırsınız da yatağa girene kadardır uykunuz. Girince kaçıverir sonra da dön dur.  Benimkide aynen öyle oldu uzanmıştım ve uyumaya çalışıyordum ama birden aklıma birşeyler geldi, bunları yazmalıyım yoksa unutacağım dedim içimden ve yerimden kalkmadan laptopuma uzandım, kucağıma aldım, başladım yazmaya yani yazamamaya  aklıma gelenler uçup gitti:) Habuki ne tatlı olacaktı. Yazacaktım ve bir daha aklıma geldiğinde gülecektim sadece. Şimdi başka bir zaman yine bu laptop aniden dinlenmekte olduğu sehpanın üzerinden kalkacak, gecenin bir yarısı bacaklarımın üzerinde, battaniye tarafından sarmalanmış ve ısınmaktan mutsuz bir şekilde yazılarımı yayınlamaya uğraşacak. Benimde zaten zor gelen uykum aynı sebepten yine kaçacak… Görende beni ne sanacak, sanki 🙂 yüzüklerin efendisini yazıyorum. Hoş rahat rahat yazamıyorum ama olsun : ) Bu başlık güzel bir dahakine 2 3 diye seri yapalım 🙂

Sevgiyle…

X…

Eski yazdıklarımı okumaya başladım bu aralar. 🙂 Neler yazmışım neler. Bu da “X” ne demekse. Ama enteresan bir yazı olmuş . Hep bir arama modum var sanırsam. Buyrun :

X

Olumlu düşüncenin sınırlarını zorlayan yaklaşımların limitlerinde dolaşan bir gezgindim ben. Hep arayan araştıran bulamadan umutsuzluğa kapılmayan

Uzay bir ekrandı izlediğim sürekli ; insanlar test olmaya yarayan yaratıklar yaratılmışlar…

Hep bir sessizlik vorteksinde yaşamak istemiştim ama hiçbir zaman öyle bir yer bulmadım. Ama umudumu da kaybetmedim.

Uçan kuşun kanadını kırık görsem öyle üzülürüm ki kuş bile yanıma gelir beni teselliye çalışır sanki kırılan benim kollarım .

Hep düşündüklerim ve hep yapamadıkların oldu hep yaptıklarımla ve hiç düşünmediklerimle beraber .

İyi ki diyorum kimi zamanlara. Mantıksızlıklarımdı ama nedense iyi oldum seslerde .

Dağın bir kenarına bağırdım adımı, bütün sesler kayboldu duvarlarda, aradım adımı dağlarda ki mağaraların diplerine indim, magmaya dek sesim oradaydı yankılanıyordu, ateşte hala yok olmamıştı

Kim bilir seni bekliyorlardı kendimi duymamı sesimi alıp gelirken: Kendi

koridorlarımdan geçiyordum Ama geldiğim yerde değildim.

Bir çöl dibi kayasıydı girerken şimdi açmıştı çöl çiçekleri, dağ eğilmiş ağlıyordu bana

Hayat boyu kalacaktım orda ancak izin yoktu boş yaşamaya,

Hadi artık yeni arayışlara.

Berkant

Mart,2001

Ankara’da doğalgaz çilesi…

Ankarada yaygın olarak kullanılmakta olan kartlı doğalgaz saatleri yeniyıla girerken bize eziyet eden birer makineye dönüştü. Nasıl diyeceksiniz, yapılan bir açıklama ile doğalgaza zam yapılacağı belirtild, yada öyle bir söylenti yayıldı, kaynağını bilemiyorum.

Böylece son 5 gündür videoada izleyeceğiniz yaklaşık 400 m’lik gaz alma sırası kuyruğu değişmedi. Günün her saatinde. Sabah 9 gibi bu videoyu çektim, durum vahimdi insanlara neden böyle işkence edilir dedim içimden, birçok teknoloji gelişmişken. Sabah 30 dk gibi bir sürede doğalgaz alma işlemini bitirebildim, o da sabah erken gittiğim, pazar sabahı olduğu için, arkdaşlar sabah enerjisi ile hızlı çalıştıkları için.

Vay benim memleketim 🙂

Başlık bulmak zor olsa gerek…

Yazıya başlarken bir başlık gerekir, yazılarımızı yazarken bu başlıklardan yola çıkarız. Daha doğrusu daha önceden kafamızda tasarladığımız konunun tümünü kapsayacak bir kelime yada kelimeler grubu buluruz olur o grubun adı başlık. Bende yazı yazarken, bugün dikkat ettiğim yazılarıma verdiğim başlıklar benzerlikler taşıyor ve içimdekileri anlatma için aklıma gelen başlıklar hep aynı.

Kendi kendime dedim ki henüz ilerleyememişim fazlaca, yada içimdeki fırtınalarını isimleri değişmemiş Kızdım kendime yahu insan bir ikisini bari dindirir. Yok ama acı çekmekten zevk alıyorum sanırsam:) Bugünde taktım kendi başlıklarıma ama gelişme var biraz alay ediyorum. E bu devran hep böyle gidecek değil ya düzelir elbet.

Başlıklarımız neler bir bakmak lazım bu hayata ilişkin, altını doldurabileceğimiz başlıklar seçmeliyiz. Yada daha önceden seçtiklerimizi, bizim için şeçilenleri irdelemeliyiz. Bunu yapabilmek için ise irdelemeyi öğrenmek gerekli. Önce öğreneceğiz sonrada irdeleyeceğiz. Düşünüyorumda ondan sonra mutlu olmak zor olmasa gerek.

Eğer kendimizi ve kainatı tanıyarak bir seçimler grubu oluşturursak , seçimlerimiz için yola çıkarsak ve ilermeyi arzularsak geri kalanlar arkadan gelecektir. Ama birinci öncelik yön verebilmek hayata, karar verebilmek başlıklara. En önemlisi de hayatımızdan, seçimlerimiz dışında kalan ve yönümüzü saptıracak zamanımızı çalacak olanları çıkartabilmeyi başarabilmek.

Zaten yapmak istediklerimiz yapmak mümkün olmayacak. Çünkü insanların emelleri her zaman yapabileceklerinden daha ileride olacak. Dolayısı ile elimizdeki kaynaları etkin kullanmalıyız, adı gençlik olabilir, zaman olabilir, para olabilir, sağlık olabilir.

Kaynakları etkin kullanmak ise tam bir beceri meselesi. Bu konuda ayrı bir süreç gerektiriyor. Hayat bu herşey bir süreç…

Kaynaklarımızı etkin kullanbilmek dilediği ile.

Deprem oldu. 01:49…

Yazı yazarken birden bire sallanmaya başladı ev. Sonra gıcırtılı bir gitme gelme… Snler sürdü sanırsam. Genelde huzursuz olmam deprem olurken ama ayağa kaltım telefon ve cüzdanı aldım neredeyse dışarı çıkacaktım. Aşırı konsantre vaziyete yazı yazıyordum. Şu anda dengem bozuldu sanki. 🙂 deprem 5.5 büyüklüğünde 5 km derinlikte olmuş çok da küçük bir deprem değil. Haberlere baktımda şimdi.

Gerçekten boş dünya hayatı: kendimizi üzmeye, başkalarını üzmeye, kalbimize eziyet etmeye, yada dünyevi hiçbirşeye değmez. Bir deprem, bir dalga yada başka birşey alır götürür bizi. Sürekli atan bu kalbi anlamak lazım…

Yani herşeylerimizi sağlama almış olsakda bastığımız yer sağlam değil…

Geçmişler ola, Allah hepimizi korusun.

Kalp Atışları…

Dünyaya geldiğimizden beri, hatta dünyaya gelmeden atmaya başlar kalp. Dünyada başına geleceklerden habersizdir. Ne gibi sıkıntılarla karşılacak, kalbini hangi işler için yoracak. Neden kalp diyorum çünkü sadece kan pompalamak için yaratılmamıştır kalbimiz. Belkide tıp diğer bazı özelliklerini ortaya koyamadı, ama her fırsatta ağzımızdan çıkar: Kalp yarası, kalp ağrısı, kalbim sızladı, kalpsiz, iyi kalpli gibi sözler.

Demek ki kalbimiz vucudumuza kan pompalamanın haricinde bir görev daha üstlemiştir. Kalbimiz bizi ortaya koyan gerçeklerimizden önemli bir parçadır. Tıbbi olarakda istinai olarak yaratılmıştır: vucudumuzdaki bütün istemsiz (bizim isteğimize bağlı olmadan çalışan) kaslar (midemizdeki kaslar gibi) beyaz kas iken kalbimiz kırmızı kas (kolumuzdaki kaslar gibi) dokusu ile yaratılmıştır, güçlüdür dokusu ama istemsiz olarak çalışır . Dünyadaki meşakkatlere dayanmak, çok çalışmak için güçlü olmak zorundadır.

Atmaya başlar, ve ölüm gelip bizi alana kadar atar, farkında olsak da olmasakda. Kalbimiz iyi amaçlar için atarsa, kendini iyi hisseder. kötülük için atarsa kötü. Bu benim yorumun tabiki. Yaşam tarzı olarak farklı bir yol seçenler olabilir, çeşitli şekillerle. Seçme şansı, bedeni, kalbi, ruhu ve aklı olan biz insanlara aittir.

Vicdan da diyebiliriz belki kötülük ve iyilik yaparken kalbimizin dolayısıyla bizim hissettiğimiz bu duyguya. İyilik için atan yürekler temizler kendini ve temiz kalır, kötülük için attıkça ve izin verdikce kendimize, yaptığımız kötülükler için üzerine kara lekeler gelir… İnatla ısrarla bu davranışlarımıza devam edersek eğer bu kara noktalar kalbin tümünü kaplar ve artık kötüdür kalp. Simsiyahtır. Hissisleşir gördüklerine karşı, duyduklarına, yaşadıklarına karşı.

Derin bir terminoloji çizmek ne haddime kötülük ve iyilik hakkında, herkesini iyi ve kötü anlayışı başka. Bu anlayışı da temel bir biçimde insanların belirlemesi söz konusu bile olamaz, tabiki yine bence. Ama güçlü bir şekilde inandığım ise: Sadece bizi Yaratan’ın bu konuda önümüzü aydınlatabileceğidir. İnsanlar kabul etmesede şu içinde yaşadığımız dünyada bizim öğretilerimiz kaynağını burdan alır. Hangi ideoloji olursa olsun. Düşünün %99 hırsızların yaşadığı bir dünyada hırsızlık yapmayanlar “kötü”dür kimbilir. Ama şu an genel kabul gören kavram daha farklıdır ve o da kaynağını yaratılış fıtratımızdan ve bize gönderilenden gelmektedir.

Kötülük yapanlar yaptıklarının kötü olduğunu bilsede buna karşı kendilerine birer kılıf bulurlar. Şeytan bu noktada devreye girer herkese bir bahane bulmasında yardım eder. Kimi zaman gerçekten kötülüğe teşvik eder, zaafiyetlerinden yararlarnır insanların korumaya alamadıysak kendimizi. Kimi zaman kişinin kendisine yapılan haksızlıklarını kullanarak olur :”buna hakkın var sanada şöyle olmuştu” şeklinde, kimi zaman isyanlarından yararlanır benliğimizin, kimi zamansa Allah affeder diyerek.

Kalpler kirlenir, kirlenenler diğerlerini kirletmek için uğraşır. Kalpler yorulur bu devirde bence. Belki tıbben ilgisiz bir durumdur ama yediklerimiz/içtiklerimiz ve yaşam tarzımın bedenimize ve kalbimize yaptığı eziyetin yanında önemli bir etken daha var. Yaşam tarzımızın “kalbimize” yaptığı duygusal eziyetler.

Kendimize eziyet etmeyenlerden olma temennisi ile…

Berkant.