Şehirde yaşamak… Ama şehirli olamamak
Yüksek katlı apartmanlarda yaşamaya başladık, uzun zaman önce… Ama bence bu yaşam stili bizim yapımıza uygun değil. Yani insan doğasına uygun değil, yere yakın olarak yaşamalıyız evlerimiz de böyle olmalı. Hatta hepimizin bahçeleri olmalı ve toprakla uğraşmalıyız rahatlamak için. Tabi bunlara ulaşmak kolay değil.
Bu işin başka bir tarafı olmakla beraber eğer mecburende olsa böyle yaşıyorsak bazı kurallara uymak zorundayız. Bu kurallar maalesef herkes için geçerli değil, ögrenmemişler ve ögrenmeye karşı da direnç gösteriyorlar. Bu durum şehirli olabilmekle de ilgili değil, sadece “İnsan” olmakla ilgili… Mumla arar olduğumuz “İnsan” …
Yaşamda karşılaştığımız bazı olaylar, anormal şekilde rahatsız edici olabiliyor. Bu akşam arabamın arkasında diğer aracın çıkmasını beklerken, bir komşumuz! elindeki cam bardağı mutfağından şöyle bir baktıktan sonra camdan dışarı fırlattı cam bardak yere çarptıktan sonra parçalandı ve bir parçası yoldaki arabaya çarptı. Zarar vermesede bu seferlik, böyle saçmasapan bir davranışın anlamı yok. Yapılmaması gerekli ama ablamız rahatca yaptı ve arkasını bile dönüp bakmadı ne oldu diye. Arabanın üstüne de gelebilirdi… Halbuki çöp diye bir kavram var ama nerde bunu kavrayabilme yeteneği… Üzüldüm bu derece temel bir ögreti bile kazanılamamış…
Ben içimden sağlam bir sövdüm, ama bu insana ne bu yaptığının yanlış olduğunu anlatabilirsin, nede kavga edebilirsin… Deli oldum çaresizliğe…Aşağıda bir insan olabileceğini bile düşünmeden böyle bir davranış sergileyen bir insana ne denebilirki … Allah bilir daha neler neler vardı yaşamında düşüncesizce yaptığı… Bu sadece bir örnek şehir yaşamına dair. İnsanlara dair…
Gücümüz yetmez, değiştirmeye, herkese anlatmaya yaşamı, hepsiyle savaşmaya ufakda olsa yanlışlıklar… Sadece aynı mekanı paylaşmanın verdiği acıyı yazabilirsin… Belki onu bile yazamazsın ifade etmeye yetmez kalemin…
Vesselam zor kardeşm tahammül etmek…
No Comments »
Filed under: Ana Sayfa
Loading ...