Hüznümüm saatine Çeyrek var, Ve aşkınkine beş, Saatlerimde kaybolmuşum, AKrep yelkovanı arar, buluşamaz… Çeyrek kala ve aşka beş, Umutların saatleri beni gösterir, Benim saatlerimse seni arar, İsminde buluşan iki parlak göz, Hüzne ve aşka ne beş kala nede çeyrek, Akrep ve yelkovan üzerinde durur, Tam…
Bazen işaretler, kelimelerden çok şey anlatabiliyorlar. Bence o yüzden isimlendirirken onları “Noktalama İşaretleri” olarak tanımlamışlar. Bazıları gerçekten noktalarken, bazıları arkasında noktalanması çok zor bazı kelimeleri bırabiliyorlar. O kadar… Üç nokta… vesahire vesahire…
Biraz garip belki ama, kısım diyor şarkısınıda eklemek istedim. İnşAllah bende iyi bir evlat olabilmişimdir, olabileceğimdir… Çok hüzünlendirir bu şarkı beni… Zara Kızım Diyor… Kaldım anam gurbet elde hasret sabrımı deniyor Yüzünü göreyim gel de eller beni göndermiyor
Hatırlıyorum çocukluk günlerimi, pazenden bozma pijamalarla dolaşırdık sokaklarda. Paspal paspal ama bir o kadar mutlu. Yakınlardaki inşaatı hatırlıyorum önüne kum indirdiklerinde kumun içine elimizi sokup yaptığımız mağaraları hatırlıyorum. Sonra kendi yaptığımız mağaracıkların ertesi güne kalmasını heyecanla beklemeyi, çocukluk günleri işte, o zaman ne ise adı…
Bunu yazarken ne hissetmiş bilemiyorum ama bende de farklı yansılandı. Dİnliyorum bir kaç defadır…. Burda birde dinletmeyi istedim ama teknik bir sorun var maalesef… Umarım yakında çözebilirim. Kıraç Karanlık gecelerimin yıldızı sensin Hep böyle bekletip hep söyletirsin Hep yalan yeminler hep yalan sözler Birgün gerçek…
İnsan ilişkileri konusunda yazılar yazmaya çalışıyorum, ne kadar başarılıdır bilemem ama içimden geldiği gibi yazyorum… Bugün de genelde çoğunluğun değil ama bazı insanların çektiği belkide o insanları yalnızlığa hapseden bir konudan bahsetmek istiyorum. Hepimiz günlük hayatımızda sürekli olarak başkaları ike iletişim ve etkileşim içindeyiz. Ama…
Yabancı bir seyyah sokaklarda dolaşır durur, Gögsünün içinde atan, Küçüçük ama kocaman hissedişleriyle… Modern çağın, umursuzlaşmış insanlarıyla… Bakışlarını salar her yöne, tüm içtenliğiyle Yeni ülkenin bilgisizliğinde, Bilgisizliğinde kaybetmek ister, Bilgeliğinin sınırlarında, Yeni ülkenin tüm sokaklarını Şefkatli bir yüreğin bakışını kaldıramayışlar, Erir, sıcaklıkla eriyen mum gibi……
Güzel bir kompozisyon yazmış Münevver Kardeşimiz. Bende kendi çapımda destek olmak istedim. SİYAH Siyah, sonsuzluk, bitmek bilmeyen bir boşluk. Ne alı bilirsiniz, ne pembeyi. Kara bir boşlukta başlayan hayat, bu sonsuzlukta bitecektir sanki.
Açık kapılar, Derinliklerinden…. Derinlerinde yaşayan kayalıklarda kaybolmuş renkli balıklardan, Bir balık kadar ürkek., Bir balık kadar unutkan belkide, Elini uzatıp yaklaştığında kaçan, Kaçamak hisler belkide…. Anlam veremeyip, hissettiklerimden… Hislerim, korkularım ve de yüreğim, Tamamen içimden, tamamen ben…. Berkant.. 02 Temmuz 2008, çeşitleme etkileşimlerden….
