Eklenen yazıların ilk göründüğü sayfa
Düşündüğünüz, Söylemek istediğiniz, Söylediğiniz, Karşınızdakinin duymak istediği, Duyduğu, Anlamak istediği, Ve anladığı arasında faklar vardır. Dolayısıyla insanların birbirini yanlış anlaması için en az 9 ihtimal var. Sylviane Herpin söylemiş..
Eğer Ankara’da yaşıyorsanız son günlerde su kesintileri ile duyuru mesajlarını görmüşsünüzdür. Ancak bu durumun bu şekilde lanse edilmesi ne kadar doğru tartışılır, normalde olumsuz bir olay acıklanırken başka bir şekil alınır. Biraz daha üzgünlük ifadeleri suratlarda olur ama maalesef bu duyurularda böyle değildi. Ona bakınca…
Bir zamanlarımın deli parçası bu da olmalı… Koydum sevinçlerimi önüme Baktım hepsi sensin Duyduğum şiirleri boynu bükük çözüldü bütün düğümler Yıpranmış hayatlar, büyük hüzünler bekler, her işte bir hayır bu işte hepsi sensin… Şimdi senden vazmı geçmeliyim? Masal olup yola devam mı etmeliyim? Ben kalpten…
Süper slow:) sevdim ben hatırlattı bana birşeyler… Belki de zamansız açtım içimi Yüreğim şeffaftı aklımsa deli Ben geldim sen kaçtın hep bana inat Bir vardın bir yoktun hep masal gibi Ne kara kaşına ne kara gözüne Ben tek bir sözüne tutulup kaldım Değmedi bir kere…
Evet şu günlerde artık sebebi her ne olursa olsun. Ankara’da su kesintileri başladı. Herkesin gündelik konuşmalarına yeni bir kavram yerleşti “Bidon aldın mı abi” , “Ay kız bizim herif almış 3-4 bidon ne yapacaksak, yetmezde şimdi… ” şeklinde. Daha ne replikler. Yani biz ülke olarak…
Güzel bir gece ve sabahtı, dinlendirici, karışık, karmaşık, felsefi, yalnız. Devamında uyumadan diğer şeylerle uğraştım akşama enerji bitmişti. Sanırım yaşlanıyorum 🙂 [Gallery=9]
Gülşen abla ne demiş 🙂 şu birkaç gündür favorim İstemesende dostlar sorar Benden konuşacaksın Evde her eşya sana dedil Alehimemi kullanacaksın Sevişirken başkasıyla Benim kokun odanda Aynalarda yansımam belirir Geçemezsin Uykulara Tutulmadı vaatler Nerde o sözünün eri Seni vurdun da yeminler Yıkanırsın elimin kiri Hangi…
Bir zamanlar oğlum diye severdim, adı rüzgardı … Babasına çekmişti. Ancak şu sıralar sevemiyorum artık, benden aldılar. Düşündüm burda olmalı mı diye. Sonra oglan bizim dedim. Herneyse içimden geldi koydum. Annesi artık iyi bakar.. Yazık oldu üvey evlat oldu artık…Garip 🙂 [singlepic=88,320,240,watermark,]
Bazen dönüp bakıyorum yaşantıma.. Samimiyetsizlikler, sevmiyorum dediğim bir işim, etrafımda güçsüz insanlar… bir milyon diğer şey, belkide herkesin yaşamında varolan Ulaşmaya çalıştıklarım ama güçsüzlüklerim. Bunalıyorum bunca şeyden hayal ediyorum bazen: Belki herkes gibi… Köyde yaşamak istiyorum, tahta bir evde yaşamak, odun kesmek ormandan, bahçede yetiştirmek…
