İki sevgiliydik, ayak izleri bırakmadan yürüyen, İki ayrı dünyadan, Aramızda güneş, Sıcaktı ayıracak kadar Birleştirecek kadar soğuk değildi sular… Ne de güçlüydü bu aşk, Güneşe rağmen, Rağmenlerine rağmen güneşle koşacak… —— We are two little darlings who are walking without making footprints, From two another…
Bir ağacın altında bekler ben ve yalnızlığım seni Bir parça gökyüzünü çekmeyi diler içine, Bir kuru daldan canlanmak ister aşk Ufuklar kadar yakın olmak ister Sanmadığım yakınlaşacak kadar uzaklaşmalarımıza, Uzaklaşmaların, anlamını kaybedip güneş ışığında, Yeni bir demet olup gelmesini bekler, birlikteliğin Yakınlaşmaların anlamsız olduğu yerde……
Ve artık sahnede bir kaç kez oynanmış oyunlar Artık yeniden sahnelenemiyecek kadar güzeller, Sahneden çekilen karakterler, Yeni oyunlarını oynayacak… Ve artık sahneden kalkmış güzelliklere olan inançlar, Kalkmış artık sahnelerden gerçek olan sözler, Oynanan oyunların senaryoları kalmış, Yeni senaryolara yazacaklar… Ve artık ben, geriye kalanlarla benden..…
Benim olanlar değişmedi. Duygular benim, kime karşı hissetiğin değil, kimin hissettiği önemli. Yankılanmış yada sönümlenmiş… Güllere….. Seneler bana güller getirmemişti hiç, Güller bana seni de getirmemişti, Sevgi güllerin tomurcuğunda Gül kadar güzelde olmamıştı, Ne beyaz ne de kırmızı, Uzaklardan bir çiçek bana çiçek de göndermemişti,…
Nefret ettim bakışlarından, Nefret ettim sana ait olan her küçük zerreden.. Büyüttüm onu içimde, savaşmak için, Kontrol ettim, Gerçekleri anlamak için, Anlamak için dua ettim… Bir kırıntı bulmak için, her saniye geçmişimi sorguladım… Hatırladıkca, Bana bakışlarını ben ağlarken.. Nefret ettim bakışlarından… Değmeyen birine ağlayan gözlerimi…
Mahkum edilmiş bir kapalı kutuda, Bu aşk bu sevda yada adı herneyse, Benim adını koyamadığım, İsim veremediğim gördüklerimle, Yaşadıklarımla ismini bildiğim, Bilemediğim kurtuluşunu duvarların içinden.. Mahkum edilmiş, Zamanın kısa bir diliminde, Sorumlu olmadığım, mahkumuyetime… Bu mahkumiyet devam etti, İnandığım yeni yalanlarla, Yeniden mahkum edildim… İnanmamaya……
When u see hot sea… Which is boiling with love, believe them coz they connected to my ocean belive me i m an ocean, belive us, coz it is space endless..
Sokakları ağlıyarak arşınlıyor, Karanlıkların içinde, Belki bir neden ağlıyorsun sorusu bekliyor, Simitçi çocuk… Ne ben soracağım ona Ne de başkası, Neden ağlıyorsun diye, Hatta birazdan dönüp köşedeki ağacın yanından kaybolacaksın, Kaybetmeyecek gibi heybetli duran, Karanlıkları gündüzleri gölyeleyen, O heybetli çınarın… Sonra sen ağlayacaksın bir müddet…
[singlepic=53,320,240,watermark,] Hani vardı ya İnanırdın Sihirli olduğunuza Parmaklarımın Ben inanmasam da asla Bildiğim halde Olmadığını sihrin Sadece sende saklıydı Olmayan sihrin, Gözlerinde vardı Daha ötesi Baktığında beni büyüleyen, Teslim ettiğim gözlerimi Onlara bak ve İnandığın gibi olsun parmaklarım Tut ki kalsınlar öylece İlelebet Berkant, 2001…
Bir bebek gibi emekleyerek, Emekleyerek, yürümeye çalışıyor bu beden, Yardım almadan kalkamayacak kadar güçsüz… Sevmeye çalışıyor bu yürek… Bir bebeğin gözlerindeki gülümseme kadar saf, Şarkıların altını çizdiği sözsüz nakaratlar kadar acıklı, Düşünmekten yorulmuş bedenler kadar ıssız, Bir o kadar, Umutsuzca… Berkant.. Ankara 26/06/07-03:07
