Kategori

Şiirler

39 yazı

Kervan…

Kervanlar, bir prenses bile barındırmadan yol alan,
Yolcular, yürüdükleri yollarda anlamadan yol alan,
Ufukta batan bir güneş,
Yakınlarımda bir yalnızlık çağrıştıran,
Soğuk bir geceye adım atan,
Kervanlar gibi kalbim,
Sığınacak bir küçük evi bile olmayan…
—
Caravans are travelling without they carry a princess,
Travellers who are travelling without understanding their ways
There is a sun which are sinking,
Remembering me that “being alone” close to me
One step to cold night
My heart like caravans
There is no little home for it for refuge…

Berkant, Ankara, 09/08/2007

Ayak izleri bırakmadan

İki sevgiliydik, ayak izleri bırakmadan yürüyen,
İki ayrı dünyadan,
Aramızda güneş,
Sıcaktı ayıracak kadar
Birleştirecek kadar soğuk değildi sular…
Ne de güçlüydü bu aşk,
Güneşe rağmen,
Rağmenlerine rağmen güneşle koşacak…

——
We are two little darlings who are walking without making footprints,
From two another world
Sun is in between us,
Powerfull for left us,
Water not cold enough that for make us together
Even sun
for your “even”s even run with sun…

Berkant, Ankara, 09/08/07

Uzaklaşmaların

Bir ağacın altında bekler ben ve yalnızlığım seni
Bir parça gökyüzünü çekmeyi diler içine,
Bir kuru daldan canlanmak ister aşk
Ufuklar kadar yakın olmak ister
Sanmadığım yakınlaşacak kadar uzaklaşmalarımıza,
Uzaklaşmaların, anlamını kaybedip güneş ışığında,
Yeni bir demet olup gelmesini bekler, birlikteliğin
Yakınlaşmaların anlamsız olduğu yerde…

Berkant, Ankara, 09.08.2007

Ve artık..

Ve artık sahnede bir kaç kez oynanmış oyunlar
Artık yeniden sahnelenemiyecek kadar güzeller,
Sahneden çekilen karakterler,
Yeni oyunlarını oynayacak…

Ve artık sahneden kalkmış güzelliklere olan inançlar,
Kalkmış artık sahnelerden gerçek olan sözler,
Oynanan oyunların senaryoları kalmış,
Yeni senaryolara yazacaklar…

Ve artık ben, geriye kalanlarla benden..
Devam edecek artık, bıraktırılmışlarıyla barışarak..
Barışı nefret sağlasa da,
İnanılmayacak artık sahte sözlere… Gözlere bile belki…
Yeni bir hikayeyi baştan kaleme alacaklar…
Yeni bir kalem yeni bir temizliği umutsuzca arayacaklar…..

26/07/07 Ankara…

Geçmişle Barışmak..

Benim olanlar değişmedi. Duygular benim, kime karşı hissetiğin değil, kimin hissettiği önemli. Yankılanmış yada sönümlenmiş…

Güllere…..

Seneler bana güller getirmemişti hiç,
Güller bana seni de getirmemişti,
Sevgi güllerin tomurcuğunda
Gül kadar güzelde olmamıştı,
Ne beyaz ne de kırmızı,
Uzaklardan bir çiçek bana çiçek de göndermemişti,
Bir sabah uyandığımda seni görmekten güzel olmayan
Bir tek onlar vardı.

Sensiz senelerime kırmızı,
Seninle olana beyaz,
Sanki bana gelirken giyeceğin,
Kalan senelerimde bütün çiçeklerimi alacağın günler gibi

Bir Berkant hikâyesi,
Doğumunu bekleyen şiirlerim gibi sana.
Şiirlerim olan doğumlarında her duygunun,
Alırken ömrümü bırakmadan seni geride, en güzel bekleyişlerim.

Ve bir gül şarkısı,
Anlamlarını hissedemeyen sözcüklerin,
Sana yüklediği manalarda buluşmak üzere,
Hep seninle olsun koruyucu meleklerin.

Susmaklar

Sussan da sen,
Konuşmasan da….
bir sesin var senin bende..
söyler seni bana….
Ses olduğunda yanımda,
Kalbimde çınlayan ismin gibi,
söylemezler susarlar seni bana…..

Yağmurlara

Biliyor musun sevdiğim…
Şimdi tek yapmak istediğim ağlamak,
Gözyaşlarımla sulamak tenini,
Peki, biliyor musun neden ağlıyorum,
En az senin kadar bende bilmiyorum,
Tomurcuklarında çiğ taneleri gibi gözyaşlarım…
Sadece seni sevmek istiyorum….

Biliyor musun sevdiğim ağlıyorum
Belki de yıkamak için sana gelen tüm çirkinlikleri,
Bende bilmiyorum gözyaşlarım yeter mi?
Ama yetmediği yerde akar pınarlar,
Senin ve benim için

Berkant/Ankara

16.08.2005

Nefret Ettim Bakışlarından…

Nefret ettim bakışlarından,
Nefret ettim sana ait olan her küçük zerreden..
Büyüttüm onu içimde, savaşmak için,
Kontrol ettim,
Gerçekleri anlamak için,
Anlamak için dua ettim…

Bir kırıntı bulmak için, her saniye geçmişimi sorguladım…
Hatırladıkca, Bana bakışlarını ben ağlarken..
Nefret ettim bakışlarından…
Değmeyen birine ağlayan gözlerimi görmesinden,
Nefret ettim…

Gözyaşlarımdam nefret ettim,
Barışmalarından yeniden sevdayla,
Sonra yine onları sevdim,
Vefalarından,
Devam ettim sevmeye,
Hem nefretimi, hem sevgimi…
Devam ettim, Hatırlamaya,
Sonra susturdum düşüncelerimi…
Bakmadan bir daha eski, eskimiş fotoğraflara…

Mahkum…

Mahkum edilmiş bir kapalı kutuda,
Bu aşk bu sevda yada adı herneyse,
Benim adını koyamadığım,
İsim veremediğim gördüklerimle,
Yaşadıklarımla ismini bildiğim,
Bilemediğim kurtuluşunu duvarların içinden..

Mahkum edilmiş,
Zamanın kısa bir diliminde,
Sorumlu olmadığım, mahkumuyetime…

Bu mahkumiyet devam etti,
İnandığım yeni yalanlarla,
Yeniden mahkum edildim… İnanmamaya…

Bir mahkum gibi hayallerimde yoktu..
Tünellerde ışık aramak bile yoktu…
Yoktu sadece…
Bildiğim,
Bildiğim hiçbirşey yoktu…
Acıyla ögrenmekten başka…

Berkant 23/07/07 Ankara 04:04

Endless…

When u see hot sea…
Which is boiling with love,
believe them coz
they connected to my ocean
belive me
i m an ocean,
belive us, coz
it is space
endless..

Dönüp arkanı giderken…

Sokakları ağlıyarak arşınlıyor,
Karanlıkların içinde,
Belki bir neden ağlıyorsun sorusu bekliyor,
Simitçi çocuk…

Ne ben soracağım ona
Ne de başkası, Neden ağlıyorsun diye,
Hatta birazdan dönüp köşedeki ağacın yanından kaybolacaksın,
Kaybetmeyecek gibi heybetli duran,
Karanlıkları gündüzleri gölyeleyen, O heybetli çınarın…

Sonra sen ağlayacaksın bir müddet daha,
Gözyaşı pınarlarında yaşlar azalana dek..
Yeniden sabah olacak sana belki,
Alacak nefeslerin varsa…

Sonra yeniden bağıracak o simitçi çocuk…
Sabahları yırtarak,
Nefisleri kabartan kokusunu yayacak sokalara yeniden..

Ben ağlayacağım.
Sabah beraber yediğimiz o simitlerin kokusunu,
Yeniden alabilmeyi umarak,
Sonra bende köşeyi dönüp yürüyeceğim, Arkama bakmadan.
Bakamadan,

Bir şans daha verilmemiş, balta darbeleri ile yokedilirken,
Elleri kolları bağlı,
Gölgeleyen çınar ağaçları gibi her türlü ümitsizliği,

Sonra devrileceğim belki,
Belki yeniden sürgün vereceğim, kökleri sağlam çınar ağaçları gibi ,
Her yeni sevdaya yeniden başlayabilen…
Simitçi çocuklarının gözyaşlarıyla sulanmış…
Kimse sormadan yavaş yavaş büyüyen…

Berkant. Ankara 22/07/2007 03:43

Hani vardı ya..

[singlepic=53,320,240,watermark,]

Hani vardı ya
İnanırdın
Sihirli olduğunuza
Parmaklarımın
Ben inanmasam da asla
Bildiğim halde
Olmadığını sihrin
Sadece sende saklıydı
Olmayan sihrin,
Gözlerinde vardı
Daha ötesi
Baktığında beni büyüleyen,
Teslim ettiğim gözlerimi
Onlara bak ve
İnandığın gibi olsun parmaklarım
Tut ki kalsınlar öylece
İlelebet

Berkant, 2001 Ankara…