Farklılaşamama sendromu.
Kimilerimiz birilerimizle, sessiz yada gürültülü konuşmalar içerisinde kaybolup gidiyoruz. Genelde temalar; çok klasik, alışılagelmiş, sıradan, gelişigüzel olmanın ötesine gitmiyor. Toplam 10 kelimenin yerlerini değiştirerek soruyoruz. Kimilerimiz cesur ve zeki, kimilerimiz ise kurnazlık arkasına sığınmış. Devam edecek bu tarz konuşmalar bir süre daha bence. Bir süre derken kıyamete ne kaldı şunun surasında… Birde ben kendimi geliştirip de içimdekileri bir dökebilsem güzel şeyler söyleyeceğim. Stendahl dan biraz devam edeyim bakalım neler getirecek.
Farklılaşamama neden bir sendrom diye sormak gerekirse, herkes farklı olmak istiyor, farklı olduğunu iddia ediyor. Ben kendim dahil bir farklılık göremiyorum. Standarlarımızı koyamamışlar ama temel 2 olay üzerinde dönüyor heşey. Diğer bazı enstrümanlar iste bazen kan, bazen mutluluk, bazen hiçbirşey olarak geri dönüyor bize. Sıradanlaşıyorsunuz, farklışamanıza ve farklı kalmanıza izin vermiyorlar…