Kelimeler yetmez mi ?
Kelimeler, kelimeler evet, dudaklardan düşen kolayca ve anlamlar ifade eden dinleyenlere. Dinleyenler kimlerdi, kimlerdi konuşanlar ? Neler söylüyorlardı dudaklar?Sessiz, belki samimi belki samimiyetsiz. Sıkca karşılaştığımız, belkide bizimde girdabına kapılıp gittigimiz samimiyetsizlik içinde söylenenler.
Bu sözler demeti ne anlatırlar peki, yeter mi herhangibir güç. Bu yeni sayılan ama adı farklılaştırılmış kavrama göre. Kelimeler yetmez mi ?
Hissettiklerimizi kelimelerle anlatamayız bu doğru ancak betimleyebiliriz kalemimizin gücü yettiğince. Ne hissettiklerimiz ancak içimiz bilir bir de Yüce Allah ancak. Bizlerse çırpınız dururuz anlamaya çalışarak, anlaşılmaya çalışarak. Kimi zaman bekleriz yüregimizdeki sızıları bütün dünyanın bilmesini. Olanaksızdır bu durum ama nedense durmadan isteriz, durmadan bekleriz belkide yaratılışımız geregi içimizdeki bu duyguya yenilmeyi. İsteyerek yeniliriz, savaşmadan kaybederiz. Kimi zaman uykuya yenildiğimiz gibi, kimi zamanda yeniliriz bile bile…
Peki bu yenilgiyi kabullenebilirmiyiz ? Hayır, yenilirken kazanmış olmayı beklediğimizden ne kabul edilir, nede unutulur. İşte bu öyle bir şey… Kelimelerin anlamsızlaştığı birşey. Herşeye ragmen anlaşılabilen, sevdiğimizin yada sevilenin gözlerinde gördüğümüze yenilgiyi. O zaman da kelimeler anlamsızdır ama güzel bir anlamsızlık. Herkesin istediği, ama geçici değil sonsuza dek.
Belkide bende uykuya yenilmiş bir gecede gözlerinde göremediğim için, görebilecek bir çift göz umduğumdan yazdım.. Kim bilir…
Sevgiyle.
Berkant.