Berkant Hayata Dair Denemelerim Yazılarım Şiirlerim

Ankara’nın yüksek yerlerinden olan Dikmen’de bir iş toplantısındayız. İçeri girerken kar hafif hafif atıştırmaya başlamış. Biz içerden çıktığımızda 1 saat kadar ğeçtiğini farkediyorum 🙂 Sonrada sokakları her yer karla kaplanmış. Sokaklarda arabalar patinaj çekerek yada kayarak ilerliyor. Zeki bir adam olan iş arkadaşımla arabaya biniyoruz. O bana binmeden abi ben giderim sende eve git diyor yollar kötü 🙂 Bende bişi olmaz binelim gideriz arabada kar lastiği var diyorum. Arabaya biniyoruz ve daha otoparktan çıkarken araba kayıyor:) Bir taraftan sinirleniyorum lastiklere nasıl kar lastiği bunlar diye ama anlaşılan kar lastikleri 2 sezondan sonra özelliğini kaybediyor.

Herneyse arabayı iterek yola kadar görürelim sonra nasıl olsa gider diyoruz, başlıyor bir hengame itmeye çalışıyoruz ama nafile arabanın çıkağı yok 🙂 Arada heyacanlı 4 çocuk geliyor yanımıza abi “itelim itelim” diye. Onlar bari eğleniyorlar kardan. Bir taraftan anlatıyorlar biraz önce araba döne döne çarptı adam şoka girdi diye 🙂 Arada da sövüyorlar dolmuşcuya bak nası basıyo …… 🙂 Onlarda fayda etmiyor itme husunda ama bende eğleniyorum onları görünce. Binada oturan iyi niyetli arkadaşımızında yardımlarına rağmen araba çıkmıyor. Allah’tan arkada zincirlerim var. Heyyt diyorum takmatik…

Sol tekere ben takmaya çalışırken, arkadaşımda sağ tekeri deniyor. Sol teker mucizevi bir şekilde cuk diye oluyor. Diyorum takmatik 🙂 Diğer teker biraz eğimli bir yerde kaldığı için burdan çıkartalım arabayı diyoruz ilerde düzeltiriz.

Yola çıkartıyoruz, söküyoruz takamıyoruz, takıyoruz sökemiyoruz , yaklaşık 45 k uğraştık ama ne hikmetse sol tekere cuk diye oturan zinciri sağ tekerimize aynı şekilde monte edemedik 🙂 Takamamatik oluyor oda:) İkisini de takan biz ama biri oldu biri olmadı. Fazla zorlamıyoruz artık soğuktan üşüyüp üst baş çamur olunca…

Herneyse yola kadar çıkıyorum, arkadaşım dolmuşa biniyor bende aşağıda kar buz olmayan bir yere kadar o halde idare edip zincirleri çıkartıyorum.

Maceralı bir akşam 🙂 Ama ne macera… Yolunuz açık olsun,

Sabaha karşı çektiğim hüzünlü, karmaşık, sessiz 2 resim…

Gece…
Saat sabaha karşı 4 yine,
Donmuş yollarda herşey,
Su donmuş,
Bayrak donmuş dalgalanırken,
Gökyüzü donmuş,
Donmuş herşey,

Sensizlik donmuş,
Seninle olmakta öyle,
Saat sabaha karşı 4’ken,

Donmuş gölgeler,
Güneşsiz kalmış,
Donmamamış saatler akıp giderken…

Donmuş bir hüzün,
Acı dolu şarkılar çalarken donmuş,
Gözbebekleri donmuş,
Donmamış yalnızlık ,
Süregelmiş ben özlemlerime devam ederekn,

Donmuş özlemeler,
Donmuş tüm kanayan yaralar,
Donmuş gözyaşları,
Dağlanmış bir yunusun gözbebeklerinde,

Beklemek donmuş,
Beklentiler donmuş,

Bir tek Sevgi kalmış,

Herşeye karşı dimdik ayakta,

Manaları adında gizli,

Yüklenen anlamları kaybetse de,
Gözbebeklerinde aşkına yanan bir aşığın, beklerken,
İçimi eriten, özlenen, beklenen, süregelmeyen
Yok olmaya yüz tutmuşlarından,
Saat sabaha karşı 4’ken….

Berkant, Ankara,20/01/08

Atasözlerimiz süper, çünkü çok zaman olaylardan sonra diyorun “atalar boşa konuşmaz”. Bugünde aynısını söyledim yeniden. Elden gelen öğün olmaz o da vaktinde bulunmaz sözünü hatırlayarak.

Bu sözü neden söyledim acaba:) Çünkü kendi elimden gelmeyen bir işi yapmaya kalkıştım, organize ederek katma değer oluşturmaya çalışıyordum, ancak bir işi kendiniz yapamıyorsanız ve de ekibinizdeki insanlar sorumluluk sahibi değilse olay o noktada kopuyor ve “tamam o yapmıyorsa ben yapayım” da rezil bari olmayalım diyerek emeğinizi ortaya koyamıyorsunuz.

Sonuçta birilerine karşı siz sorumluluğunuzu yerine getirememiş oluyorsunuz, sözleri siz vermiş oluyorsunuz. Birçok insan için verdiği sözün değeri olmayabilir ama benim için değerli ve ben sözlerimi tutamadım. Çok basit bir konu ama benim için önemli. Ekibimdeki arkadaşların umrunda olmasada önemli. Şimdi bende karar aldım ve o iş kolundan çekiliyorum taki ben öğrenene yada sorumluluk sahibi ekip arkadaşları bulana kadar.

Öyle işte elden gelene mahmumsanız, durum kötü demektir. Hatta bu stress beni o kadar gerdi ki kolum kasılmaktan acıyor.

Planları gözden geçirme zamanı, ama her durumdan da ders çıkarmayı bilmek lazım. Ben çıkardım ona şükrediyorum.

Sizde eğer başkalarına güvenerek sözler verecekseniz, bir yada birkaç defa düşünün derim ben.

İroni işte 🙂 melodisi ile güzel ifade etmiş. Her tarafımız bunlarla kaynıyor 🙂 Bende yaptım bir ironi ….

An old man turned ninety-eight
He won the lottery and died the next day
It’s a black fly in your Chardonnay
It’s a death row pardon two minutes too late
And isn’t it ironic… don’t you think Devamını oku →