Berkant Hayata Dair Denemelerim Yazılarım Şiirlerim

Konuyu belirlemiştim aslında kafamda, heşey yazmak için müsaitti ama birden farkına vardım, daha doğrusu ellerim klavyenin üzerinde hareketsiz kalınca farkına varmak zorundan kaldım. Bu farkındalık beni rahatsız etti, hiçbirşey yazmadan kapatmak istedim yazma aracını. Ama bir taraftan içimde büyüyen bu şeyi kendi kendimi yazarken anlayabilirim diye düşündüm. Halen daha başarılı olabilmiş değilim anlamak hususunda.

Benim yazmak istediğim açıklamak istediğim şeyler başarması öyle kolayca yapılamayacak bir işti. Yargılamak gerekiyordu tarihi çok eskilerden bugüne kadar. Yargılamakta deil esasında anlamak, farkına varmak, yorumlayabilmek ve herşeyden önemlisi bu nimete sahip olabilmek. Anlayıp uygulamış olabilme nimetine.

Kendimi şanslı olan kulların arasında görüyorum ama bir taraftanda kendimi sorguluyorum, bana verilmiş olam bu nimete ne kadar saygı gösterebiliyorum. Kendi kendini sorgulmaya geldiğinde kafamın içindeki birçok şey daha beliriyor. Bu yazıyı yazarken bile,  kendimi yazdığım bu sayfayı kendim okurken bile. Bu zihin kurcalayan düşüncelerimin ne hepsi burda birkaç kelimede açıklanabilir ne de ben o derecede etkili bir şekilde kendimi tanıyarak ifade edebilirim ruhumda fırtınlar estiren o duyguyu.

Melankolik birkaç şarkı eşliğinde yazarım yazımı, gene kalır içimde yazacaklarım gene hüzünlenirim gene neden sorusunu sorarım sormamam gerektiğini bilerek.

Bu kısma kadar sabırlı iseniz, açıklama yapmak istediğim şey nedir diye en azından başlığınu vereyim. Başlık milyarlar arasından karşılaşılan tekilliklerin yanlış-bana göre- bir “milyarlık” grubun içinde oluşu… Ne kadar açıklayıcı olursa artık.

Umarım daha sonra belki bu yazıyı okudukca kendi kendime  düşüncelerim durulur…

Evet sigara sağlığa zararlıdır. Ama bu sigaralı şarkı güzel. Ezginin Günlüğünden ben dinlediğim zaman bir yerlere gidiyorum.

Sözler:

Sigaramın dumanına sarsam saklasam seni
Sigaramın dumanına sarsam saklasam seni
Gitme gitme gittiğin yollardan dönülmez geri
Gitme gitme el olursun sevdiğim incitir beni Devamını oku →

Hatıralarımız vardır bizi bağlayan zamanlara. Çogunlukla özlem duyduğumuz zamanlara bizi bağlar. Aynı anları yeniden yaşamak için can atarız. Hatıralarımız vardır canımızı acıtır, silip atmak isteriz zamala beraber. Hatıralarımız vardır ne silebiliriz ne de yeniden yaşayabiliriz. Hatıralarımızda bırakmak istemeyiz bazı zamanlarımızı izin vermezler. Engeller koyalar.

Sevdaysa konusu hatıraların aşka dönüşür. Nefretse derinleşir. Adını koyamıyorsanız kimse bilmez durur yürekte. Kaldırır sizi yataktan, uyutmaz.

Hesap verir sonra, kime neden niye olduğu bilinmeden. Yazarsınız… Okunmaz.

Yazamazsınız.  Batar içinize, kanatır…

Gece kanepeme uzandım ama aklıma gelen şeylerin aklımdan gitmesini istemedim. Yeniden hatırlayamacaktım belki . Doğumgünümün üzerinden neredeyse birbuçuk hafta geçti o günler ve geçtiğimiz seneleri düşündüm. Geçen sene nerdeydim. Ruhum ve bedenim nerdeydi kiminleydim. Şimdi nasıl. Yalanlarla geçmişti belki.  Yapay bir çok şey yaşamıştık belkide.

Kimler bana ne mesajlar atmıştı. Yanımdaki insanlar neler yapmıştı. Zaman geçtikçe o an yapılanları ve okuduklarımın manasını ögretti bana zaman…Yada manasızlıklarını…

Zaman oyunlar oynuyordu bize her zaman. Zamanın oyunlar oynadığını yazarken bile zaman diyorduk. Bir şarkı çalıyordu radyoda beni oyaladığın zamanlar diye. Oyalanmaktaydık bir girdabın içinde. O yalan bu yalan var birazda sen oyalan.

Aklımdan atamadıklatım olsada bu senede beni hatırlayan arkadaşlarım vardı. Nice yıllara diyenler. Hepsine sonsuz teşekkürler. Bazı arkadaşlarım bana kemikleşmiş felsefemde değişiklik yapmamı hatırlattılar. Bazı arkadaşlarım kitaplar verdiler acıları anlatan. Ve de muzik beni dinlendiren. Bir grup arkadaşımdan da kitaplar aldım. En kısa sürede okumak istiyorum.

Yazı aslında başka duygularla başladı ama bitti farklı bir şekilde bir kez daha kapalı ifadelerle açık hislerimi yazamadan belkide.